خواص و مضرات مصرف شنگ کوهی در دوران بارداری چیست

شنگ

,شنگ,مضرات شنگ,خواص شنگ,خواص عرق شنگ,شنگ کوهی,شنگ پلو,شنگ در بارداری,شنگ سبزی کوهی, سبزی شنگ, سبزی کوهی شنگ,شنگ در دوران بارداری

شنگ , مضرات شنگ , خواص شنگ , خواص عرق شنگ

توضیحاتی در مورد شنگ

شنگ از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی سرد و خشک است و در فاصله اردیبهشت تا تیر ماه ظاهر می‌شود، در شیراز و اصفهان به شنگ آلاله شنگ و در خراسان ریش بز خالدار خطاب می‌کنند. به این گیاه یمنیه، قندرون، سنسفیل، تسلسفیل، اسپلنج و اسفلنج هم می‌گویند. عربی نوع چمنی این گیاه که برگ‌های آن باریک‌تر از شنگ می‌باشد، لحیه التیس و زنب الخیل است، ولی در عراق و شامات به آن اذناب الخیل می‌گویند. در این مطلب از سایت جسارت در مورد شنگ صحبت میکنیم امیدواریم مورد توجه قرار بگیرد.

خواص شنگ

از برگ‌های شنگ در سالاد استفاده می‌کنند و ایرانیان آن را مانند کاهو و کاسنی با سرکه و بدون آن می‌خورند، چون بسیار خنک می‌باشد. خوردن برگ‌های شنگ اسهال و خون‌ریزی معدی را بند می‌آورد و از خون‌ریزی سینه هم جلوگیری می‌کند و برای مسلولین نافع است.اگر این گیاه را پختید هرگز آب آن را دوز نریزند بلکه آن را بنوشید، زیرا منافع شنگ در آب جوشانده جمع می‌شود.

خواص دارویی شنگ

برگ‌های گیاه شنگ از خون‌ریزی معده جلوگیری می‌کند. اگر مسموم شدید از ریشه‌این گیاه استفاده کنید. برای رماتیسم مفید است و آب ریشه خام شنگ زگیل را از بین می‌برد. برای مسلولین نفع بسیار دارد. گل این گیاه را بر روی محل سوختگی قرار دهید تا از قدرت آن در التیام سوختگی پی ببرید. پاشیدن برگ و گل خشک شده این گیاه در روی زخمهای چرکی و متعفن سودمند می‌باشد ضماد آن را برای التیام عصب قطع شده مفید دانسته‌اند ضماد گل شنگ با موم جهت سوختگی آتش مفید است. ریشه گیاه شنگ دارای لعاب بوده و کمی تلخ است و خوردن آن اشتها را فوق‌العاده زیاد می‌کند حکیم محمد بن زکریای رازی خوردن ریشه گیاه شنگ را پادزهر سموم می‌دانست. ریشه شنگ خلط‌آور و نرم‌کننده سینه و التیام دهنده زخم‌هاست. برای جلوگیری از اسهال و خونریزی، از برگش قویتر است و خوردن خیسانده آن در شراب برای جلوگیری از خون‌ریزی رحم تجویز می‌شود. عصاره گیاه شنگ که در طب سنتی ایران طرثوث خوانده شده‌است پادزهر قوی است و در ساختن تریاق فارون به کار می‌رود. برای معالجه نزله ریوی، نقرس، رماتیسم و امراض جلدی جوشانده شصت گرم ریشه شنگ تجویز می‌کرده‌اند. عصاره شنگ جهت درمان کچلی و زخمهای جلدی مفید است. آب ریشه خام شنگ زگیل را از بین می‌برد.

شنگ , مضرات شنگ , خواص شنگ , خواص عرق شنگ

مناطق رویش شنگ

شنگ به‌طور خودرو در اوایل بهار می‌روید و در زمرهٔ گیاهان بهاری به‌شمار می‌آید. مناطق کوهستانی استان‌های زنجان کرمانشاه، ایلام، لرستان، کردستان ، همدان و چهارمحال و بختیاری از مناطقی هستند که شنگ در آن‌ها در اوایل بهار می‌روید. در استان کرمانشاه مردم شنگ و گیاهان بهاری دیگر مانند پاغازه را همراه با سرکه یا سکنجبین می‌خورند.  شنگ در چمنزارهای نمناک شمال ایران، عمارلو، بین کبوتر چای و زرد چین، ایسپیلی ییلاق دامنه البرز، مخصوصاً افجه و نارون می‌روید و نوع چمنی این گیاه در مغرب ایران، تفرش، اراک، کوه شاهو و کردستان زیاد است. در اروپا به علت زیبایی گل این گیاه شنگ پرورش می‌دهند. گیاه شناسان قدیم نوع حقیقی شنگ را نر و نوع چمنی را ماده می‌دانستند، و در زبان فرانسه به شنگ یارب دوشوو می‌گویند.

قطران شنگ

چنانچه گیاه شنک چمنی را قطع کنید، از آن یک ماده کائوچو کی ترشح می‌شود، که به آن قطران می‌گویند. این ماده در برابر هوا سفت می‌شود و ایرانیان آن را مانند سقز می‌جویند و چنانچه کمی حرارت به آن بدهید، به صورت کش در می‌آید و با آن بهترین لاستیک را می‌توان ساخت، ولی چون مقدار آن کم است و ساختن لاستیک با آن به صرفه نیست. قطران از دوستان کبد بوده و سریع الهضم است و از احتقان خون جلوگیری کرده، جویدن آن هضم غذا را آسان می‌کند، اشتها را زیاد می‌نماید. برای پاک شدن سینه از اخلاط نافع است. برای شش و قلب نیز مفید می‌باشد. خوردن مقدار کمی از آن موقع خواب برای تسکین سرفه تجویز شده‌است، ضماد آن با سندروس یا زرده تخم مرغ نیم برشته بر روی زخم جهت التیام و رویاندن گوشت سودمند می‌باشد. ضماد گداخته آن با پیه به جهت رفع کجی ناخن و درد عضلات و ترک پوست و شقای مزمن مخصوصاً با کمی شنگرف نافع می‌باشد و با روغن زیتون جهت تحلیل ورم‌ها و شکاف کشاله ران و تقویت اعصاب و خارش نافع می‌باشد. مقدار خوراک آن یک مثقال است.

خواص شنگ برای پوست و مو

درمان زخم های پوستی در طب سنتی برای درمان زخم های چرکی می توان از ضماد برگ ها و گل های خشک شده ی گیاه شنگ استفاده می شود. همچنین اگر شنگ پخته را به یک عدد زرده تخم مرغ ترکیب کنید به درمان سریع زخم کمک می کند. درمان زگیل پوستی گفته می شود که آب ریشه ی خام سبزی شنگ برای درمان زگیل پوستی پا مفید است. درمان کچلی سر گفته می شود که عصاره شنگ برای درمان کچلی سر مفید می باشد.

خواص شنگ در بارداری

خواص شنگ در بارداری اطلاعات زیادی از خواص شنگ کوهی برای بارداری در دسترس نیست اما گفته می شود که گیاه شنگ پخته می تواند از خونریزی های رحم در دوران بارداری پیشگیری کند. توجه داشته باشید که قبل از مصرف سبزی شنگ با پزشک خود مشورت کنید، مصرف خودسرانه بعضی گیاهان خودرو می تواند باعث سقط جنین در دوران بارداری شود.

شنگ کوهی

تحقیقات نشان داده که شنگ کوهی حاوی مقادیر بالای آنتی اکسیدان است که به درمان التهاب روده و کولیت کمک می کند. همچنین گفته می شود که شنگ و ریشه شنگ با بهبود حرکات روده برای درمان اسهال مفید می باشند. گفته می شود که افراد برای درمان بیماری کولیت اولسروز بهتر است شنگ پخته مصرف کنند نه خام.

خواص درمانی شنگ کوهی

معده و دستگاه گوارش سبزی شنگ کوهی حاوی مقادیر بالای آنتی اکسیدان است که اشتها را زیاد می کند، هضم را بهبود می بخشد، از خونریزی معده جلوگیری کرده، برای درمان عفونت معده مفید است و به سلامت دستگاه گوارش کمک می کند. روماتیسم، آرتروز و نقرس گیاه شنگ دارای خواص ضد التهابی قوی بوده و برای پیشگیری و درمان بیماری های زوماتیسم، آرتروز و نقرس مفید می باشد. کبد سبزی شنگ خواص سم زدایی قوی داشته و برای پاکسازی کبد و درمان بیماری های کبد از جمله کبد چرب مفید می باشد. همچنین ریشه ی شنگ حاوی شیره ای سفید به نام قندرون است که برای پاکسازی و سم زدایی کبد مفید است. درمان مسمومیت غذایی گفته می شود که ریشه ی سبزی شنگ کوهی برای درمان مسمومیت غذایی مفید است. درمان سرفه شنگ صحرایی برای پاکسازی ریه ها و درمان خلط مفید بوده و خوردن مقدار کمی از آن به درمان سرفه کمک می کند. عوارض و مضرات گیاه شنگ تحقیقات نشان داده که مصرف سبزی شنگ کوهی برای افراد مبتلا به بیماری های کلیوی مضر می باشد.

طبیعت شنگ

طبیعت شنگ سرد و خشک می باشد. سبزی شنگ حاوی مقادیر بالای آنتی اکسیدان و ترکیبات فنولی می باشد. سبزی شنگ یکی از گیاهانی است که به صورت خودرو در اوایل فصل بهار در مناطق کوهستانی استان‌ های زنجان کرمانشاه، ایلام، لرستان، کردستان، همدان و چهارمحال و بختیاری می روید. در ایران سبزی شنگ خام را برای تهیه سالاد و شنگ پخته را برای تهیه سوپ و آش استفاده می کنند.

گیاه شناسی شنگ

شنگ که به نام های آلاله شنگ، ریش بز خالدار، یمنیه، قندرون، سنسفیل، تسلسفیل، اسپلنج و اسفلنج شناخته می شود گیاهی از تیره کاسنیان است. گیاهی یکساله که 20 تا 60 سانتیمتر ارتفاع دارد و در اواسط بهار در مناطق کوهستانی و مرطوب می روید. گل های گیاه شنگ زرد رنگ هستند و در اروپا به عنوان گل های تزیینی مورد استفاده قرار می گیرند.گیاه شناسان در قدیم نوع حقیقی شنگ را نر و نوع چمنی را ماده می‌دانستند. اگر گیاه شنک چمنی را قطع کنید، از آن شیره ای سفید به نام قندرون یا قندران بیرون می آید، این ماده در برابر هوا سفت می‌شود و در ایران آن را مانند سقز می جوند. اگر شیره ی قندرون را حرارت دهند به صورت کش در آمده و می توان به آن لاستیک قوی ساخت ولی چون مقدار آن کم است، ساختن لاستیک به این طریق به صرفه نیست.

شنگ گیاهی علفی و بیابانی

شنگ گیاهی علفی و بیابانی از تیره کاسنیان است که در فصل بهار میروید. به دلیل خواص درمانی فراوان این گیاه و کاربرد آن در طب سنتی از گیاهان دارویی مهم بوده، از لحاظ ظاهری شبیه به تره میباشد، ولی طعم آن با تره متفاوت و کمی هم ترش مزه است. این گیاه با نامهای دیگر نظیر شنگه، اسلیخ، الوشنگ و … در کتب طب سنتی نامیده شده است. گیاه شنگ در ایران در چمنزارهای مناطق مرطوب شمالی و غربی در کردستان، تفرش، اراک و دامنه‌های البرز، ارتفاعات اطراف تهران و در اصفهان و شیراز می‌روید.. درمان روماتیسم، رفع مسمومیت، از بین برنده زگیل، درمان زخمهای چرکین، امراض جلدی، سوختگی ناشی از آتش و التیام عصب قطع شده از مهمترین خواص شنگ است.

شنگ , مضرات شنگ , خواص شنگ , خواص عرق شنگ

گیاه شنگ از لحاظ ظاهری

گیاه شنگ از لحاظ ظاهری به تره شباهت داشته، برگهای آن متناوب و نواری شکل است که در محل نزدیک به ریشه پهن‌تر از قسمت بالای برگ و رنگ آن سبز مایل به کبود است. دانه های گیاه شنگ به رنگ قهوه‌ای و دراز بوده، ریشه آن دوکی شکل و سفید مایل به زرد است. قسمتهای مورد استفاده این گیاه برگ، ساقه و ریشه گیاه است. جالب است بدانید بیشترین خواص شنگ در ریشه گیاه نهفته است، اما متاسفانه در ایران بیشتر از برگ و ساقه این گیاه استفاده میشود.

طبیعت و خواص دارویی گیاه شنگ

طبیعت گیاه شنگ سرد و خشک است. برخی از مهمترین خواص دارویی این گیاه عبارتند از: شنگ برای زخم معده نقش محافظتی دارد و دیواره معده را تقویت می کند و همچنین در سم زدایی بدن از این گیاه استفاده میشود. ضماد گل شنگ ترکیب شده با موم برای درمان سوختگی ناشی از آتش مفید است. عصاره گیاه شنگ به عنوان یک فرآورده مکمل دربهبود کبد چرباثرات خوبی از خود نشان داده و تاکنون هیچ‌گونه عارضه جانبی خاصی از این گیاه مشاهده نشده است. کمک به درمان کچلی و زخم های پوستی از خواص شنگ در طب سنتی است. از ضماد برگهای این گیاه در ساخت کرم استفاده شده به منظور التیام زخمهای سطحی استفاده میشود. حکیم محمد ابن زکریای رازی خوردن ریشه گیاه شنگ را پادزهر سموم میدانست. آب ریشه خام گیاه دارویی شنگ زگیل را از بین میبرد و برای مسلولین بسیار مفید است. ضماد تهیه شده با گیاه شنگ برای التیام عصب قطع شده مفید است. کمک به درمان روماتیسم از دیگر خواص شنگ است. به این منظور 60 گرم ریشه شنگ را در یک لیتر آب بجوشانید و روزی سه فنجان مصرف کنید. در طب سنتی خوردن خیسانده ریشه شنگ در آب انگور برای جلوگیری از خونریزی رحم تجویز میشود. گیاه شنگ دارای اثرات شاخص در درمان کولیت و بیماری التهابی روده است و از برخی داروهای شیمیایی مورد استفاده در درمان کولیت، موثرتر است. ریشه‌ گیاه شـنگ دارای لعاب بوده و کمی تلخ است، خاصیت خلط آور و نرم کننده سینه از دیگر خواص شنگ و مصارف دارویی ریشه این گیاه است. تحقیقات محققان نشان داده، استفاده از این گیاه در درمان زخم‌های گوارشی و ریه موثر است و عصاره آن به دلیل قابض بودن جهت درمان انواع خونریزی از جمله خونریزی‌های رحمی، دستگاه تنفسی و درمان برخی از انواع اسهال مفید است.

طرز استفاده از شنگ

از گیاه شنگ، به صورت خام در سبزی خوردن و همچنین به صورت سبزی در غذا مخلوط با برنج استفاده میشود. همچنین از بعضی انواع شنگ در سالاد استفاده شده، ایرانیان آن را مانند کاهو و کاسنی با سرکه و یا بدون سرکه میخوردند. برای استفاده درمانی و کاربرد دارویی نیز هم به صورت مصرف خوراکی و هم به صورت ضماد از آن استفاده میشود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.