شعر در مورد دوغ ؛ 51 شعر زیبا و طنز درباره دوغ

شعر در مورد دوغ

شعر در مورد دوغ

در این مطلب از سایت جسارت سعی کرده ایم حدود 100 شعر از اشعار زیبا را در مورد دوغ برای شما تهیه نماییم.برای دیدن این اشعار به ادامه مطلب مراجعه نمایید

در کوچه ی ما یک جوی اب است

اما پل ان خیلی خراب است

دیروز مردی مثل عصا، راست

رد می شد از پل، با کاسه ای ماست

نا گاه پایش غلتید و افتاد!

یک پیرزن گفت: ای داد بیداد!

آن ماست هم ریخت در جوی پر آب

شد جاری آن گاه سیلی ز دوغاب

حالا در این جا یک جوی دوغ است

یک نیمه اش راست، نیمش دروغ است

شعر در مورد دوغ

گه‌گداری هم به‌جای ماست، با دوغ و پنیر

گاه با کشک فراوان ماست‌مالی می‌کنند

شعر درباره دوغ

می نویسم لیلی و مجنون ولی

این یکی کشک است و آن یک دوغِ دوغ

شعر راجب دوغ

به زیر بغل بطر دوغی گرفت

دوتا بستنی قیف وچیپسی گرفت

شعر در وصف دوغ

بدان ارزش پولت این دوغ هست

به پولت بباید که آبدوغ بست

شعر دوغ

از سینه غمینم، بوی کباب آید

دوغ نگاه سردت، بردار و آب بگذار

شعر درباره ی دوغ

ز نا باوری گفت کودک “دروغ”!

مگر ماه پیش اینقَدَربود دوغ؟

شعر نو دوغ

درکوچه های فرهنگ ، بوی کلوچه پیچید

دیوان دوغ و دوشاب ، پر باد و مدّعا شد

شعر دوغ از سعدی

وختم حمله ام با یک دو آروغ

بشد اعلام بعداز خوردن دوغ

شعر دوغ از حافظ

خالق منم مخلوق من هم روغنم هم دوغ من

سارق منم مسروق من هم ابتدا هم انتها

شعر دوغ از کرمانی

به نان پنیر و کمی دوغ قانعی بکنم

ولی به عرصه ی شعر شما شکر بشوم

شعر دوغ از مولوی

گفتم اینجا مرزعشق و این هوس !

تا که فرق دوغ و دوشــــــابت کنم

شعر دوغ از مولانا

باده حق راست باشد بی دروغ

دوغ خوردی دوغ خوردی دوغ دوغ

شعر دوغ از عطار

جوهر صدقت خفی شد در دروغ

هم چو طعم روغن اندر طعم دوغ

شعر دوغ از مثنوی

سالها این دوغ تن پیدا و فاش

روغن جان اندرو فانی و لاش

شعر دوغ از گلستان

تا فرستد حق رسولی بنده ای

دوغ را در خمره جنباننده ای

شعر دوغ از سنایی

جنبشی بایست اندر اجتهاد

تا که دوغ آن روغن از دل باز داد

شعر دوغ از صائب

روغن اندر دوغ باشد چون عدم

دوغ در هستی برآورده علم

شعر دوغ از شمس

دوغ روغن ناگرفتست و کهن

تا بنگزینی بنه خرجش مکن

شعر دوغ از خاقانی

باده خوردی ولیک باهی نه

دوغ خوردی ولیک با کینه

شعر دوغ از خسرو

شاهدت گه راست باشد گه دروغ

مست گاهی از می و گاهی ز دوغ

شعر در مورد دوغ

دوغ خورده مستیی پیدا کند

های هوی و سرگرانیها کند

شعر درباره دوغ

زین چنین دوغ زشت گندیده

این مگس را حذار بایستی

شعر راجب دوغ

زین چنین دوغ زشت گندیده

پوز دل را حذار بایستی

شعر در وصف دوغ

ناید شر و مکر درشمارم

نه دوغ دروغ در تغارم

شعر دوغ

چنین گفت او که دوغ است این همه کار

مگس بر دوغ گرد آمد به یک بار

شعر درباره ی دوغ

بس زدی تو لاف زفتی عاقبت در دوغ رفتی

می خور اکنون آنچ داری دوغ آمد خمر نابت

شعر نو دوغ

ور تو مستی می نمایی در محبت چون نه ای

عشق گوید دوغ خورد و دوغ خورد او مست نیست

شعر دوغ از سعدی

ما و همین دوغ وا و ترب و ترینه

پخته امروز یا ز باقی دینه

شعر دوغ از حافظ

علم اشیا داد مغرب را فروغ

حکمت او ماست می بندد ز دوغ

شعر دوغ از کرمانی

بنگت آن اشتها دهد به دروغ

که چو ماء العسل بلیسی دوغ

شعر دوغ از مولوی

چکنی ده ستیر دوغ و پیاز

که دو من شیر داد باید باز؟

شعر دوغ از مولانا

دستش ار شربت دگر دهدت

دوغ او داغ بر جگر نهدت

شعر دوغ از عطار

از پی یک راست، گفتم صد دروغ

ماست را من بردم و مظلوم دوغ

شعر دوغ از مثنوی

از بخل کسی که می کند وعده دروغ

بگریز ازو که آب دارد در دوغ

شعر دوغ از گلستان

غریبی گرت ماست پیش آورد

دو پیمانه آبست و یک چمچه دوغ

شعر دوغ از سنایی

ترک چو تو ترک نبود آسان

ترکی تو نه دوغ ترکمانی

شعر دوغ از صائب

چه کنی لاف مستیی به دروغ

تات گویند خورده مردک دوغ

شعر دوغ از شمس

تو اگر می خوری مده آواز

دوغ خواره نگاه دارد راز

شعر دوغ از خاقانی

برزگر رفت ونان و دوغ ببرد

ماله و جفت و داس و یوغ ببرد

شعر دوغ از خسرو

یا بله یا به منگ صرف کند

برف را یار دوغ و ترف کند

شعر در مورد دوغ

ما و همان دلبران و جام شبانه

تو و همین دوغ باو ترک و ترانه

شعر درباره دوغ

ور مزعفر نبودت با قند و مشک

خوش بود دوغ و پیاز و نان خشک

شعر راجب دوغ

تو نپنداری کزین لاف و دروغ

هرگز افتد نان تلبیست به دوغ؟

شعر در وصف دوغ

دوغ بایی بپز که از چپ و راست

در وی افتند چون مگس در ماست

شعر دوغ

چه میخواهی چه میگویی کجایی

سخن از دوغ گوی ای روستایی

شعر درباره ی دوغ

کواره با خود آر ای دوغ خواره

که با دوغت کنم اندر کواره

شعر نو دوغ

به عمری این کواره بافتی

تو ولیکن دوغ در وی یافتی تو

شعر دوغ از سعدی

در نیاز ایدل شوی مرد خدا

گر بمشک تن نریزی دوغ را

شعر دوغ از حافظ

من نگویم هیچ در عرفان دروغ

تو همی ریزی به مشکت همچو دوغ

شعر دوغ از کرمانی

نباشد دوغ، همچون روغن پاک

چنین آمد نمود آب در خاک

نظرات شما پس از بررسی و تایید مدیر نمایش داده می شود.