همه چیز در مورد علت حساسیت و زود رنجی و راهکار های مناسب

در این مطلب از سایت جسارت به حساسیت و زود رنجی می پردازیم. امیدواریم این مطلب مورد توجه شما سروران گرامی قرار گیرد.

حساسیت و زود رنجی

زودرنجی احساسی است که همه‌ی ما در زندگی به نوعی آن را تجربه کرده‌ایم. اما هر کدام از ما چقدر اجازه می‌دهیم

این حس بر روابط‌‌مان با اطرافیان‌ تأثیر بگذارد؟ زودرنجی سطوح مختلفی دارد و به نسبت عکس‌العملی که ما در نتیجه‌ی ناراحتی از

یک موضوع بروز می‌دهیم، متغیر است. زودرنجی عواطف ما را آلوده و خلق‌وخوی ما را خراب می‌کند و موج منفی و

شرایط استرس‌زایی را در محل کار، خانه و خانواده و به‌طورکلی محیط اطراف پخش می‌کند که بر دیگران هم تأثیر ناخوشایندی می‌گذارد.

زودرنجی ما را به مزر تحریک‌پذیری می‌رساند. بدخلق، ترش‌رو و تندمزاج می‌شویم، آستانه‌ی تحمل‌مان پایین می‌آید و ممکن است

حتی با یک سرماخوردگی جزئی هم از پا بیفتیم. واکنش‌هایمان به انواع رفتارها و اتفاقات تحریک‌کننده، تهاجمی‌تر شده و

منجر به عکس‌العمل‌های ناگهانی و ناخوشایند می‌شود. بلافاصله اطرافیان‌مان را مقصر می‌دانیم و با رفتارمان آنها را هم ناراحت می‌کنیم.

یک رئیس زودرنج را تصور کنید؛ اوضاع و احوال دفتر و محل کارش دیدنی است! تصور کنید فضای کار این‌چنینی

چقدر می‌تواند آزاردهنده و فرسایشی باشد. به مادر و پدر زودرنجی فکر کنید که با ناراحتی‌های ناشی از زودرنجی خود و

اتفاقات بیرون از خانه، با خلق‌وخوی بد از سر کار برمی‌گردند؛ می‌توانید تصور کنید این دو نفر چگونه با هم برخورد خواهند کرد و

فرزندان‌شان چه اوضاعی را تحمل می‌کنند. بچه‌های بی‌گناه مجبورند به اتاق‌ها و خلوت خودشان پناه ببرند تا دور و بر این پدر و مادر زودرنج و عصبی نباشند. 

درمان حساسیت و زود رنجی

زودرنجی برای فردی که این احساس را تجربه می‌کند درمان‌نشدنی به نظر می‌رسد. چون زمانی که فرد در این وضعیت قرار می‌گیرد،

فعالیت هورمون‌های استرس‌زا شدت می‌یابد و او علی‌رغم میل خود دچار حالت تهاجمی است و ذهن ناآرامی دارد.

می‌دانید که بسیاری از افراد با خنده و بی‌خیالی می‌توانند حال خود را خوب کنند و از شر احساسات منفی خلاص شوند،

اما افسوس که خنده درمان مؤثری در مواقع زودرنجی نیست و ممکن است فرد آن‌قدر حالش بد باشد که نتواند در

لحظه به احساسات منفی خود پشت کند و حداقل تظاهر به شادی کند تا واقعا به حس خوشحالی برسد.

بهترین راه کاهش زودرنجی کشف منبع ناراحتی شما و چگونگی عملکرد آن است. اینکه بدانید دقیقا چه‌ چیزی و

از چه طریقی باعث رنجش شما شده است در متعادل شدن احساسات‌تان خیلی مؤثر است. باید بفمهید اولین بار

کی این موضوع شما را رنجانده و فکر کنید برای از بین بردن آن باید چه کار بکنید. به یاد داشته باشید خیلی از

مسائلی که پیچیده به نظر می‌رسند و باعث عکس‌العمل‌های شدید از طرف شما می‌شوند در واقع موضوعات

پیچیده‌ای نیستند، پس سخت نگیرید. اگر منبع مشکل را پیدا کنید همه‌ چیز ساده‌تر خواهد شد.

از آنجا که مصرف روزانه‌ی بیش از حد کافئین منبع افزایش و استمرار تحریک‌پذیری بسیاری از افراد است،

بهتر است برای مقابله با زودرنجی مصرف این محرک‌ را کاهش بدهید.

علت حساسیت و زود رنجی

اکثر ما فکر می‌کنیم باید از چیزهایی که ما را می‌رنجانند فاصله بگیریم. اما در واقعیت حتی اگر واقعا اتفاق بیفتند اصلا

دلیلی ندارد این چیزها ما را ناراحت کنند. چون این مسائل آن‌قدر بی‌اهمیت هستند که نباید باعث رنجش ما بشوند.

مثلا یک فرد اهل رقابت ممکن است در یک کل‌کل لفظی با دوستانش کم بیاورد، اما فقط یک شخص زودرنج ممکن است در

چنین مواقعی عکس‌العمل‌های عجیب و غریب از خود نشان بدهد وگرنه همه می‌دانند مسئله خیلی پیش‌پاافتاده‌تر از این است که

چند دوست را به جان هم بیندازد. با خودتان درباره‌ی آنچه آزارتان می‌دهد صادق باشید. به سادگی می‌توان

فهمید بیشتر اوقات چیزهایی باعث ناراحتی و رنجش ما می‌شوند که به اندازه‌ی کافی تحریک‌کننده نیستند.

مهربانی با خودتان راه قدرتمندی برای آرام کردن احساسات شدید شماست. با خودتان صادق باشید، قبول کنید زودرنجید و

بپذیرید زودرنجی ویژگی ناخوشایندی است. حالا تصور کنید شخصی که واقعا برایش مهم هستید شما را در آغوش گرفته است.

این شخص می‌تواند خود شما باشد. حالا حتما آرام‌تر هستید. وقتی حس کردید دیگر از آن احساس ناخوشایند

زودرنجی و ناراحتی شدید خبری نیست، با مهربانی و شفقت همه‌ چیز را بازبینی و بررسی کنید،

چه چیزی شما را ناراحت‌ کرده و آیا واقعا این موضوع ارزش رنجش و به‌هم‌ریختگی شما را دارد؟!

از آنجا که زودرنجی تحریک‌پذیری فرد را افزایش می‌دهد، ناخودآگاه باعث می‌شود بخواهیم با همه‌ چیز و همه‌ کس بجنگیم و دعوا کنیم.

احتمالا فاصله گرفتن از فضایی که باعث رنجش شده و رفتن به پیاده‌روی یا دویدن در این مواقع می‌تواند ایده‌ی خوبی باشد چون هیجانات

را تخلیه می‌کند و عصبانیت را کاهش می‌دهد. اگر در شرایطی نیستید که بتوانید پیاده‌روی کنید یا بدوید، می‌توانید مثلا با مشت زدن

به چیزی یا فریاد زدن با صدای بلند، انرژی ناراحت‌کننده‌ی درونی‌‌تان را بیرون بریزید و مطمئن باشید که تخلیه‌ی انرژی‌ منفی حال‌‌تان را بهتر

خواهد کرد. دوستان عزیزم تنفس هوای تازه هنگام پیاده‌روی و دویدن برای آرام شدن‌ معجزه می‌کند. کسانی‌ هم که

ورزش نمی‌کنند می‌توانند کارهایی انجام بدهند که برای ذهن نتایجی شبیه ورزش کردن داشته باشد.

نشانه های حساسیت و زود رنجی

نشانه های حساسیت و زود رنجی نسبت به خود :

1- اغلب به افکار و احساسات منفی فرو میروند

2- در مواجه با محرک های احساسی حس ناخوشایند و بدی دارند

3- اگر روال عادی زندگی آن ها دچار تغییر شود دچار استرس و بی قراری می شوند

4- معمولا دارای اضطراب و تنش زیادی هستند

5- در زمانی که نتوانند به خواسته های خود برسند، احساس پوچی میکنند

6- همواره ترس از طرد شدن از سوی اطرافیان را دارند حتی برای مسائل جزیی کوچک

7- به دلیل مقایسه ی زندگی خود با دیگران، اغلب احساس نارضایتی دارند

8- احساس خشم و نارضایتی از شرایط اجتماعی ناعادلانه ی حاکم در جامعه در این افراد دیده می شود.

نشانه های حساسیت و زود رنجی نسبت به دیگران :

1- بسیار به نظرات اطرافیان در مورد خود اهمیت می دهند

2- تمایل به انجام دادن امور شخصی خود دارند

3- زمانی که از اطرافیان خود برنجند، آن ها را ترک می کنند

4- در جمع ها اغلب احساس راحتی می کنند

5- احساسات منفی خود را همواره پنهان میکنند چرا که همواره اعتقاد دارند که بسیار قوی هستند از

بیان آشفتگی و احساسات منفی خود شرم دارند و احساست منفی زیادی را درون خود نگه می دارند

6- اغلب در مورد احساسات منفی با دیگران صحبت می کنند

7- انتقادات نسبت به خود را نمی پذیرند، حتی اگر انتقادات منطقی باشد.

8- اغلب احساس میکنند مورد قضاوت اطرافیان قرار گرفته اند.

9- در مقابل اصلاحات و تغییرات جبهه میگیرد.

10- اغلب در کارها و فعالیت های گروهی احساس نا آرامی دارد و احساس نمی کتد نقش سازنده ای داشته باشد.

11- در رابطه احساسی و عاشقانه که دارند بیش از حد نگران مورد قضاوت قرار گرفتن یا رد شدن از سوی همسرشان را دارند.

ریشه های اصلی حساسیت و زود رنجی افراد داشتن اعتماد به نفس پاینن و عدم اجتماعی بودن این افراد است که

برای درمان نیاز به تمرین بر روی تقویت مهارت های رفتاری و افزایش اعتماد به نفس و … دارند. باید اطرافیانشان به آنها برای

درمان حساسیت بیش از حد و زود رنجیشان کمک کنند. والدین نیز به اصول درست تربیتی برای فرزندانشان باید نهایت دقت

را داشت باشند تا از بروز این مشکل در آینده برای فرزندشان جلوگیری نمایند.

حساسیت و زود رنجی