علائم و درمان سرطان خون مزمن در کودکان و بزرگسالان

سرطان خون

سرطان خون,سرطان خون چیست؟,سرطان خون مزمن,سرطان خون All,سرطان خون در کودکان,سرطان خون Cml,سرطان خون علائم,سرطان خون چیست,علائم سرطان خون چیست؟,علایم سرطان خون چیست,علت سرطان خون چیست,بیماری سرطان خون چیست,نشانه سرطان خون چیست,درمان سرطان خون چیست,عامل سرطان خون چیست,دلیل سرطان خون چیست؟

سرطان خون,سرطان خون چیست؟,سرطان خون مزمن,سرطان خون All,سرطان خون در کودکان

در این مطلب از سایت جسارت می خواهیم به بیماری سرطان خون و ععل و علائم و عوارض و درمان ان بپردازیم.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما سروران گرام قرار گیرد.سرطان خون بیماری پیشرونده و بدخیم اعضای خون ساز بدن است. بیماری سرطان خون در اثر تکثیر و تکامل ناقص گویچه‌های سفید خون و پیش سازهای آن در خون و مغز استخوان ایجاد می‌شود. واژه لوسمی به معنی خون سفید است. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. انواع سرطان خون (Blood Cancers) بر تولید و عملکرد سلول های خونی تاثیر می گذارد. بیشتر این سرطان های خونی در مغز استخوان شروع به رشد می کنند. سلول های بنیادی درون مغز استخوان می توانند به سه نوع سلول خونی شامل سلول های قرمز خون، سلول های سفید خون و یا پلاکت ها تبدیل می شوند. در اکثر موارد سرطان خون فرآیند تولید سلول های خون توسط سرطان خون بهم ریخته و باعث می شود، مغز استخوان شروع به تولید کنترل نشده و غیرطبیعی بعضی از انواع سلول های خونی کند. این سلول های غیرطبیعی (سلول های سرطانی) باعث اختلال در عملکرد و توانایی خون شامل مبارزه با عفونت ها و یا خونریزی های شدید می گردد.

سرطان خون و شیمی درمانی

درمان اصلی این سرطان شیمی درمانی است. باید از مغزاستخوان بیمار نمونه برداری و ظرف ۴۸ ساعت تصمیم گیری و شیمی درمانی شروع شود. پاسخ به درمان خیلی خوب است و بیماری کاملا از مغزاستخوان پاک می شود، از آنجا که بیماری در بیشتر بیماران بعد از تقریبا ۱ سال، به علت اینکه تعداد کمی از سلول ها به صورت خفته و نیم فعال در مغزاستخوان باقی می مانند و شیمی درمانی قادر به از بین بردن سلول های نیمه فعال نیست، عود می کند، اگر بیماران پیگیری نشوند و اقدام به موقع انجام نگیرد، متاسفانه در عود اول و دوم، از شیمی درمانی نتیجه نخواهیم گرفت.

سرطان خون واگیردار است؟

سرطان از فرد بیمار به فرد سالم قابل سرایت نیست . هیچ مدرکی دال بر انتقال سرطان از راه مقاربت جنسی ، بوسه ، تماس ، تغذیه و یا از طریق بازدم فرد بیمار به افراد دیگر وجود ندارد . سلول های سرطانی بدن فرد بیمار توانایی زنده ماندن در بدن فرد سالم دیگری را ندارد . سیستم ایمنی بدن یک فرد سالم ، سلول های خارجی از جمله سلول های سرطانی از بدن فرد دیگری را شناخته و آنها را نابود می سازند .

سرطان خون cml

سرطان خون CML سرطانی است که در آن مغز استخوان بسیار بیش از حد گلبول‌‌‌‌‌‌‌های سفید تولید می‌‌‌‌‌‌‌کند. لوسمی میلوژنیک مزمن CML (یا لوسمی گرانولوسیتی مزمن) نوعی بیماری پیشرونده خون و مغز استخوان است که به‌کندی پیشرفت می‌‌‌‌‌‌‌کند و معمولاً در دوران میانسالی یا پس از آن روی می‌‌‌‌‌‌‌دهد، و به‌ندرت در کودکان دیده می‌‌‌‌‌‌‌شود در حالت طبیعی، مغز استخوان سلول‌‌‌‌‌‌‌های بنیادی خونی (سلول‌‌‌‌‌‌‌های نارس) می‌‌‌‌‌‌‌سازد که به مرور به سلول‌‌‌‌‌‌‌های خونی کامل تبدیل می‌‌‌‌‌‌‌شوند. یک سلول بنیادی خونی ممکن است به یک سلول بنیادی میلوئید یا یک سلول بنیادی لنفوئید تبدیل شود. سلول بنیادی لنفوئید به گلبول‌‌‌‌‌‌‌ سفید تبدیل می-شود. سلول بنیادی میلوئید به یکی از سه گونه سلول‌‌‌‌‌‌‌های خونی کامل زیر تبدیل می‌‌‌‌‌‌‌شود: گلبول‌‌‌‌‌‌‌های قرمز که وظیفه رساندن اکسیژن و دیگر مواد را به تمام بافت‌‌‌‌‌‌‌های بدن بر عهده دارند. پلاکت‌‌‌‌‌‌‌ها که موجب انعقاد خون می‌شوند و از خونریزی جلوگیری می‌کنند. گرانولوسیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها (گلبول‌‌‌‌‌‌‌های سفید) که وظیفه مبارزه با عفونت و بیماری را دارند. در سرطان خون CML، تعداد بسیار زیادی از سلول‌‌‌‌‌‌‌های بنیادی به گونه‌‌‌‌‌‌‌ای از گلبول‌‌‌‌‌‌‌های سفید به نام گرانولوسیت‌‌‌‌‌‌‌ها تبدیل می‌‌‌‌‌‌‌شوند. این گرانولوسیت‌‌‌‌‌‌‌ها غیرطبیعی هستند و به گلبول‌‌‌‌‌‌‌های سفید کامل تبدیل نمی‌‌‌‌‌‌‌شوند. می‌‌‌‌‌‌‌توان این سلول‌‌‌‌‌‌‌ها را سلول‌های لوکمیک نیز نامید. سلول‌های لوکمیک می‌توانند در خون و مغز استخوان جمع شوند و بنابراین فضای کم‌تری را برای گلبول‌‌‌‌‌‌‌های سفید، گلبول‌‌‌‌‌‌‌های قرمز و پلاکت‌‌‌‌‌‌‌های سالم باقی بگذارند. درنتیجه بیمار ممکن است گرفتار عفونت و کم‌‌‌‌‌‌‌خونی شده و به‌سادگی دچار خونریزی شود.

سرطان خون میلوما

میلوم متعدد یا مولتیپل میلوما، یک نوع سرطان خون است و معمولا در مغز استخوان وجود دارد. در این بیماری، نوع خاصی از سلول های سفید خونی به نام پلاسما، دچار سرطان شده و شروع به تکثیر غیرطبیعی در مغز استخوان می کنند.سلول های پلاسما، آنتی بادی ها را تولید می کنند و این آنتی بادی ها با عفونت ها مبارزه می کنند. در میلوم متعدد، تعداد زیاد سلول های پلاسما باعث آزاد شدن مقدار زیادی آنتی بادی می شود. مقدار زیاد آنتی بادی در سراسر بدن تجمع می یابد و باعث تخریب اعضا می شود. افزایش تعداد سلول های پلاسما باعث بروز مشکلاتی در داخل استخوان ها نیز می شود. به این ترتیب که با آزاد کردن یک سری مواد شیمیایی باعث حل شدن مناطقی از استخوان و ضعیف شدن آن مناطق می شود که به نام ضایعات لیتیک خوانده می شود. برخی از این بیماران علائم خفیفی دارند و سالیان سال زندگی می کنند. درحالی که در برخی دیگر این علائم به سرعت پیشرفت می کند و زندگی فرد را تهدید می کند.

سرطان خون all

سرطان خون ALL اطفال، سرطانی است که در آن مغز استخوان بیش از حد لنفوسیت (گونه‌‌ای از گلبول‌‌های سفید) می‌‌سازد. سرطان خون ALL اطفال (یا لوسمی لنفوسیتی حاد) گونه‌‌ای از سرطان خون و مغز استخوان است. این نوع سرطان معمولاً اگر فوراً درمان نشود، به سرعت رو به وخامت می‌‌گذارد. این سرطان شایع‌ترین گونۀ سرطان اطفال است. به‌طور طبیعی، مغز استخوان سلول‌های بنیادی خون(سلول‌های نابالغ) را می‌‌سازد که به مرور به سلول‌های خونی بالغ تبدیل می‌‌شوند. سلول بنیادی خون به یک سلول بنیادی مغز استخوانی یا یک سلول بنیادی لنفاوی تبدیل می‌شود.

سرطان خون چیست

سرطان خون یا لوسمی یا لوکمیا بیماری پیشرونده و بدخیم اعضای خون ساز بدن است. این بیماری در اثر تکثیر و تکامل ناقص گویچه‌های سفید خون و پیش سازهای آن در خون و مغز استخوان ایجاد می‌شود. واژه لوسمی به معنی خون سفید است. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. در بیماری لوکمی یا‌‌ همان سرطان خون، مغز استخوان به صورت غیر عادی، مقدار بسیار زیادی سلول خونی تولید می‌کند. این سلول‌ها با سلولهای خون نرمال و عادی متفاوت هستند و درست عمل نمی‌کنند. درنتیجه، تولید سلول‌های سفید خون طبیعی را متوقف کرده و توانایی فرد را در مقابله با بیماری‌ها از بین می‌برند. سلول‌های لوکمی همچنین بر تولید سایر انواع سلول‌های خونی که توسط مغز استخوان ساخته می‌شود از جمله گویچه‌های قرمز خون که اکسیژن را به بافت‌های بدن می‌رسانند، و پلاکتهای خونی که از لخته شدن خون جلوگیری می‌کنند، اثر می‌گذارند. نشانه‌های نمادین لوکمی موارد زیر می‌باشند: کم‌خونی که با رنگ پریدگی و سستی یا خستگی مشخص می‌شود، کبودی پوست، لثه‌های متورم و خونین، تب خفیف (۳۸/۵ درجه). غده‌های لنفاوی متورم (با اینکه غده‌ها نه دردناک و نه قرمز می‌باشند). درد استخوان، خونریزی شدید و پی‌درپی و پدیدار شدن خون در ادرار یا مدفوع کودک.

سرطان خون خوش خیم چیست

تومورها می توانند خوش خیم یا بدخیم باشند. تومورهای خوش خیم سرطان نیستند، بندرت خطر جانی دارند، معمولا” می توان آن ها را برداشت ؛ بدون اینکه مجددا” رشد کنند. همچنین سلول های تومور های خوش خیم به بافت های مجاور حمله نمی کنند و در سایر بخش های بدن پراکنده نمی شوند.

سرطان خون بد خیم چیست

تومورهای بدخیم سرطانی هستند و معمولا” خطرناک تر از تومورهای خوش خیم می باشند، می توانند تهدید کننده زندگی باشند، اغلب می توان آن ها را برداشت ولی گاهی اوقات دوباره رشد می کنند، سلول های تومورهای بدخیم اغلب به بافت ها و اندام های مجاور حمله می کنند و آن ها را تخریب می کنند. همچنین سلول های تومور های بدخیم می توانند به سایر بافت های بدن پراکنده شوند. سلول های سرطانی از تومور اصلی (اولیه) جدا می شوند و وارد گردش خون یا سیستم لنفاوی می شوند. سلول ها می توانند به سایر بافت ها حمله کنند و تومورهای جدیدی ایجاد کنند که باعث تخریب این بافت ها شوند. گسترش سرطان متاستاز نامیده می شود. نام اغلب سرطان ها از محل شروع آن ها گرفته شده است. برای مثال، سرطان ریه از ریه شروع می شود و سرطان سینه از سینه آغاز می گردد. لنفوما سرطانی است که از سیستم لنفاوی شروع می شود و لوکمی سرطانی است که از بافت تشکیل دهنده خون شروع می شود و به نام سرطان خون مشهور است. دانستن چگونگی شکل گیری سلول های طبیعی خون، به شناخت سرطان کمک می کند.

سرطان خون در کودکان

والدین کودک باید به طور معمول از نشانه های سرطان در کودک آگاهی داشته باشند. آنها باید متوجه علایمی باشند که مدت زیادی طول می کشند و از روند طولانی و بدتر شدن علایم غافل نشوند، اما این آگاهی نباید افکار والدین را مغشوش کرده و حتی تب ساده کودکان خود را به عنوان یکی از نشانه های سرطان تلقی کنند. سرطان خون نوعی از سرطان است که بیشتر در کودکان بروز می کند و اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود با هزینه کم و روش های سبک درمان می شود.دکتر «حسین اصفهانی» در گفت وگو باایسنا، در خصوص عوامل موثر در ایجاد سرطان خون در کودکان اظهار کرد:عوامل گسترده ای هم چون شرایط تغذیه ای، آلودگی ویروسی، آلودگی آب، آلودگی هوا و عوامل ژنتیکی و … در ایجاد این بیماری دخیل هستند اما هیچ یک از این عوامل به تنهایی موجب ایجاد سرطان نمی شوند. وی تصریح کرد:سرطان خون پس از تومورهای مغزی از شایع ترین سرطان ها در میان کودکان بشمار می رود که در بیشتر موارد از 2 تا 4 سالگی آغاز شده و ادامه دارد اما این نوع سرطان در هر سنی ممکن است آغاز شود و کودک را درگیر کند. دکتر اصفهانی گفت:معمولاً علائم سرطان خون در کودکان خیلی اختصاصی نیست اما اگر علائمی مانند بی اشتهایی، بی حالی و ضعف، تب خفیف، رنگ پریدگی، رشد بیش از حد غده های لنفاوی، بزرگ شدن طحال و دردهای مزمن استخوانی در کودک دیده شود نیاز به مراجعه به پزشک و بررسی بیشتر دارد.

سرطان خون در بزرگسالان

سرطان خون AML بزرگسالان نوعی از سرطان است که در آن مغز استخوان، میلو بلاست‌ها (نوعی گلبول سفید)، گلبول‌‌‌های قرمز یا پلاکت‌‌‌های غیرطبیعی می‌‌‌سازد. سرطان خون AML بزرگسالان، سرطانی است مربوط به خون و مغز استخوان. این سرطان معمولاً در صورتی‌‌‌که درمان نشود، به سرعت رو به وخامت می‌‌‌گذارد. شایع‌‌‌ترین نوع لوسمی حاد در میان بزرگسالان است. نام‌‌‌های دیگر سرطان خون AMLL، لوسمی میلوژنوس حاد، لوسمی میلوبلاستیک حاد، لوسمی غیرلنفوسیتی حاد است. به‌طور طبیعی، مغز استخوان سلول‌های بنیادی خون (سلول‌های نابالغ) می‌‌‌سازد که به مرور به سلول‌های خونی بالغ تبدیل می‌‌‌شوند. سلول بنیادی به سلول بنیادی مغز استخوانی یا سلول بنیادی لنفاوی تبدیل می‌شود. سلول‌‌‌بنیادی لنفاوی به مرور به گلبول سفید تبدیل می‌‌‌شود. سلول بنیادی مغز استخوانی هم به یکی از سه گونۀ سلول‌های خونی بالغ تبدیل می‌‌‌شود: گلبول‌‌‌های قرمز که وظیفه شان رساندن اکسیژن و مواد دیگر لازم به بافت‌‌‌های بدن است. گلبول‌‌‌های سفید که وظیفۀ مبارزه با عفونت و بیماری را بر عهده دارند. پلاکت‌‌‌ها که با ایجاد لخته در خون، از خونریزی جلوگیری می‌‌‌کنند. در سرطان خون AML، سلول‌های بنیادی مغز استخوانی معمولاً به گونه‌‌‌ای از گلبول‌‌‌های سفید به نام میلوبلاست تبدیل می‌‌‌شوند. میلو بلاست‌ها در سرطان خون AML غیرطبیعی‌اند و به گلبول‌‌‌های سفید سالم تبدیل نمی‌‌‌شوند. گاهی در سرطان خون AMLL، سلول‌های بنیادی بسیار بیش از حد طبیعی، به گلبول‌‌‌های قرمز یا پلاکت‌‌‌ها تبدیل می‌‌‌شوند. به این گلبول‌‌‌های سفید یا پلاکت‌‌‌های غیرطبیعی، سلول‌های لوسمی یا بلاست نیز می‌‌‌گویند. سلول‌های خونی سرطانی در مغز استخوان و خون جمع می‌‌‌شوند و بنابراین فضای کم‌تری برای گلبول‌‌‌های سفید، گلبول‌‌‌های قرمز و پلاکت‌‌‌های سالم باقی می‌‌‌ماند. در این هنگام، عفونت، کم‌خونی، یا به آسانی دچار خونریزی شدن، پیش می‌آید. سلول‌های خونی سرطانی به بیرون از خون و به قسمت‌های دیگر بدن، از جمله دستگاه عصبی مرکزی (مغز و نخاع)، پوست و لثه‌‌‌ها سرایت می‌کنند.

علائم سرطان خون

علائم سرطان لوسمی

خونریزی و کبودی، بخصوص خونریزی شدید

عدم توانایی بدن در مبارزه با عفونت ها و بیماری های عفونتی متعدد و سخت

کم خونی ناشی از سرطان خون لوسمی

ورم کردن غدد لنفاوی

ورم و ناراحتی در شکم

کاهش وزن بدون هیچ دلیل خاص

درد در استخوان ها و مفاصل

تب، سرماخوردگی، تعریق شبانه و سایر علایم مشابه سرماخوردگی

خستگی و ضعف

لثه های ورم کرده و یا خونریزی لثه

بزرگ شدن طحال و کبد

علائم سرطان لنفومی

ورم کردن غدد لنفاوی در گردن، زیر بقل و ران

تب

خستگی و ضعف

کاهش وزن غیرقابل توجیه

عرق کردن

مشکل در نفس کشیدن و یا درد قفسه سینه

خارش پوست و کهیر

علائم سرطان میلوما

هیپرکلسمی (کلسیم زیاد در خون)

کم خونی (کمبود سلول قرمز و یا کاهش عملکردشان)

نارسایی کلیه

آسیب پذیری در برابر عفونت

پوکی استخوان، درد استخوان، ورم و یا شکستگی استخوان

پروتئین زیاد در خون و یا ادرار

کاهش وزن

انواع سرطان خون

سرطان های خونی به سه دسته کلی تقسیم می شوند. این دسته ها شامل: سرطان خون لوکمی یا لوسمی (Leukemia)، این سرطان یکی از انواع سرطان های درون مغز استخوان بوده، واژه لوسمی به معنی خون سفید است و شامل تولید غیرطبیعی سلول های خونی سفید می شود. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. تعداد بالای سلول های سفید باعث اختلال توانایی این سلول ها در مبارزه با عفونت ها شده و همچنین باعث نقص توانایی مغز استخوان برای ساختن سلول های قرمز و پلاکت خون می شود. سرطان خون لنفومی (Lymphoma)، این نوع سرطان خون سیستم لنفاوی را که وظیفه آن دفع مایعات زیادی از بدن و همچنین تولید گلبول سفید خون است، تحت تاثیر قرار می دهد. لنفوسیت ها (Lymphocytes)، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود. سرطان خون میلوما (Myeloma)، این نوع سرطان خون سلول های پلاسما را هدف قرار داده و مانع تولید آنتی بادی در بدن می شود و سیستم ایمنی بدن را در برابر عفونت ها ضعیف و حساس می کند.

درمان سرطان خون

در سالهای اخیر، با به کارگیری داروهای ضد سرطان موثرتر، طول عمر بیماران مبتلا به لوکمی افزایش پیدا کرده است. این داروها موجب فروکش کردن نشانه‌های بیماری می‌گردند به طوریکه نشانه‌ها در جریان درمان بیماری بدتر نمی‌شود و حتی بیماران تا اندازه‌ای درمان می‌شوند. درمان لوسمی بستگی به نوع لوسمی، وضعیت بیماری در شروع درمان، سن، سلامت عمومی و چگونگی واکنش بیمار به نوع درمان دارد که گاهی منجر به سلامت کامل این بیماران می‌شود. از مهمترین عوامل در بهبود بیماری برخوردار بودن بیمار از روحیه بالا جهت مقابله با این بیماری است. شیوه درمان سرطان خون می‌تواند شامل موارد زیر نیز باشد: شیمی درمانی پرتو درمانی پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های بنیادی که در این روش مغز استخوان فرد بیمار با مغز استخوان سالم جایگزین می‌شود تا بیمار بتواند مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی و یا پرتودرمانی را دریافت کند.

آزمایش سرطان خون

یکی از ساده ترین و پیش پا افتاده ترین تست های آزمایشگاهی آزمایش خون می باشد که به وسیله آن می توان به بسیاری از بیماریها و وضعیت فرد پی برد.یکی از این تست های ساده تست CBC یا همان شمارش گلبولها ی قرمز می باشد. این تست همه آزمایشگاهها به طور روتین و روزانه انجام می شود. اولین موردی که در CBC اندازه گرفته می‌شود، تعداد گلبولهای سفید خون در هر میلیمتر مکعب می‌باشد. این تعداد اهمیت خاصی در ارزیابی وضعیت این گویچه‌ها در خون دارد. گفته می‌شود که تعداد طبیعی گلبولهای سفید ۴۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ سلول در میلیمتر مکعب است و کاهش یا افزایش تعداد آنها می‌تواند نشان دهنده بیماری‌های خاصی باشد. به عنوان مثال در عفونت‌ها، برخی سرطان‌ها و بیماریهای التهابی، تعداد سلولهای سفید خون به بالاتر از ۱۰۰۰۰ می‌رسد. از سوی دیگر، ضعف دستگاه ایمنی و نارسایی مغز استخوان در تولید سلولهای سفید خون موجب می‌گردد که تعداد کلی سلولهای سفید خون به کمتر از ۴۰۰۰ برسد. با این حال، با توجه به تعدد رده‌های مختلف سلولهای سفید، بهتر است کم و زیاد شدن تعداد متعلق هر رده را معیار تشخیص‌های خود قرار دهیم. فرض کنید شمارش گلبولهای سفید فردی ۹۰۰۰ باشد و ۹۰% این سلولها نوتروفیل باشند، با ضرب کردن این دو عدد در یکدیگر مشخص می‌گردد که ۸۱۰۰ نوتروفیل در هر میلیمتر مکعب خون این فرد وجود دارد. در صورتی که با همین شمارش گلبولی و نسبت ۴۰% ، تعداد نوتروفیل‌های فرد ۳۶۰۰ عدد خواهد بود. حال به کاهش یا افزایش چند رده سلولی سفید توجه کنید: ۱- نوتروپنی: یعنی تعداد نوتروفیل‌های خون کمتر از ۱۵۰۰ عدد در هر میلیمتر مکعب بشود. هرگاه این تعداد به کمتر از ۵۰۰ برسد در اصطلاح گفته می‌شود که فرد دچار «آگرانولوسیتوز» شده است. بیماریهایی مانند حصبه، تب مالت، ولوسمی حاد می‌توانند باعث نوتروپنی در فرد شوند. به دنبال شیمی‌درمانی یا مصرف برخی داروها نیز احتمال می‌رود که فرد دچار نوتروپنی شود.۲- نوتروفیلی: عکس حالت فوق را نوتروفیلی می‌گویند. به عبارت دقیق‌تر افزایش نوتروفیل‌های خون به رقمی بالاتر از ۱۰۰۰۰عدد در میلیمتر مکعب نوتروفیلی گفته می‌شود. این وضعیت در چندین حالت طبیعی نیز ایجاد می‌شود و جای نگرانی خاصی ندارد (به دنبال ورزش، در اثر درد، با مصرف سیگار، در حاملگی و زمان تخمک‌گذاری). در بیماریهای عفونی و التهابی نیز مقدار این رده سلولی بالا می‌رود که آن نیز قابل پیش‌بینی است. دست آخر، برخی بیماریهای سرطانی از جمله لوسمی حاد و مزمن می‌توانند موجب نوتروفیلی شدید در فرد شوند. ۳- مونوسیتوز: هرگاه تعداد مونوسیتهای خون بالاتر از ۷۵۰ برسد، یعنی مونوسیتوز در فرد ایجاد شده است. این وضعیت در بیماریهای روماتیسمی، عفونی، بدخیم (مانند لوسمی و لنفوم). و گوارشی (مانند بیماریهای التهابی روده و سوء جذب) مشاهده می‌گردد. ۴- لنفوسیتوز: به بالا رفتن تعداد مطلق لنفوسیتهای از عدد ۴۰۰۰ در هر میلیمتر مکعب، لنفوسیتوز گفته می‌شود. علاوه بر بیماریهای عفونی که می‌تواند موجب افزایش این رده سلولی گردد، لوسمی‌های لنفوسیتی و لنفوم نیز ممکن است موجب لنفوسیتوز گردند. مونونوکلئوز عفونی نیز از دیگر علل لنفوسیتوز می‌باشد. ۵- ائوزینوفیلی: یعنی تعداد مطلق ائوزینوفیل‌های خون بالاتر از ۵۰۰ در هر میلیمتر مکعب خون برسد. این وضعیت نیز علل بسیار متنوعی دارد که چند نمونه از آنها ذکر می‌گردد: آلرژی‌های مختلف، آسم، سرطان (از جمله لوسمی)، بیماریهای پوستی، بیماریهای انگلی، بیماریهای کلاژن (یا بافت همبند)

علت سرطان خون

عامل اصلی و واقعی بیماری سرطان خون ناشناخته است؛ اما در عین حال دانشمندان و پزشکان بر این باورند که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در این بیماری نقش دارند. عوامل خطرناک شامل مواردی همچون سیگار کشیدن، پرتو یونی، برخی مواد شیمیایی (از قبیل بنزن)، سابقهٔ شیمی‌درمانی و نشانگان داون (Down) می‌شود. افرادی که در خانواده خود سابقه بیماری سرطان خون را داشته‌اند نیز از خطر زیادی برخوردارند. استفاده از حشره‌کش‌های خانگی احتمال ابتلای کودکان به سرطان خون را 47 درصد و لنفوم را 43 درصد افزایش می‌دهد. مطالعات محققان مدرسه بهداشت عمومی بوستون آمریکا نشان می‌دهد که تاثیر مخرب آفت کش‌ها بر بدن کودکان بیشتر از بزرگسالان است؛ زیرا سیستم ایمنی کودکان هنوز به طور کامل توسعه نیافته است و نمی‌تواند سم زدایی کند. سرطان خون به چهار نوع اصلی تقسیم بندی می‌شود: لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL)، لوسمی حاد میلوئیدی (AML)، لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL) و لوسمی مزمن میلوئیدی (CML). همچنین انواع دیگری هم هستند که رواج کمتری دارند. سرطان خون بخشی از یک گروه وسیع‌تر به نام نئوپلاسم است که شامل خون، مغز استخوان و سیستم لنفوئیدی می‌شود که به تومورهای بافت‌های خون‌ساز و لنفوئیدی معروف هستند.

بیشتر بخوانید : علائم سرطان مغز ♥ سرطان ریه درمان دارد؟ ♥ سرطان کلیه چیستنحوه خواندن آزمایش خون ♥ چربی خون خطرناک ♥ فشار خون بالا چند است

کامنت های تایید شده : 50 عدد

  • سرطان خون یا چنگار خون یا لوسمی یا لوکمیا (به انگلیسی: Leukemia یا Leukaemia) گروهی از انواع سرطان است که معمولاً از مغز استخوان شروع می‌شود و باعث شکل‌گیری تعداد زیادی گلبول سفید غیرطبیعی می‌گردد

  • این گلبول‌های سفید خونی به صورت کامل تشکیل نشده‌اند و به آنها بلاست یا سلول‌های لوکمی یا سرطان خون گفته می‌شود.

  • نشانه‌های این بیماری شامل مشکلات خونریزی و کبودشدگی، احساس خستگی شدید، تب و خطر افزایش عفونت می‌شود

  • این نشانه‌ها به دلیل نبودِ سلول‌های خونی نورمال ایجاد می‌شوند. تشخیص این بیماری با استفاده از آزمایش خون و بیوپسی مغز استخوان صورت می‌گیرد

  • در حالی که عامل اصلی و واقعی بیماری سرطان خون ناشناخته است؛ اما در عین حال دانشمندان و پزشکان بر این باورند که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در این بیماری نقش دارند

  • عوامل خطر شامل مواردی همچون سیگار کشیدن، پرتو یونی، برخی مواد شیمیایی (از قبیل بنزن)، سابقهٔ شیمی‌درمانی و نشانگان داون می‌شود

  • افرادی که در خانوادهٔ خود سابقهٔ بیماری سرطان خون را داشته‌اند، نیز از خطر زیادی برخوردارند

  • استفاده از حشره کش‌های خانگی احتمال ابتلای کودکان به سرطان خون را ۴۷ درصد و لنفوم را ۴۳ درصد افزایش می‌دهد. مطالعات محققان مدرسه بهداشت عمومی بوستون آمریکا نشان می‌دهد که تأثیر مخرب آفت کش‌ها بر بدن کودکان بیشتر از بزرگسالان است؛ زیرا سیستم ایمنی کودکان هنوز به طور کامل توسعه نیافته است و نمی‌تواند سم زدایی کند

  • چهار نوع اصلی سرطان خون وجود دارد: لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL)، لوسمی حاد میلوئیدی (AML)، لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL) و لوسمی مزمن میلوئیدی (CML). همچنین انواع دیگری هم هستند که رواج کمتری دارند.[۴][۶] سرطان خون بخشی از یک گروه وسیع‌تر به نام نئوپلاسم است که شامل خون، مغز استخوان و سیستم لنفوئیدی می‌شود که به تومورهای بافت‌های خون‌ساز و لنفوئیدی معروف هستند.

  • درمان این بیماری شامل ترکیب‌هایی از روش‌های شیمی‌درمانی، پرتودرمانی، درمان هدفمند، پیوند مغز استخوان و همچنین مراقبت تسکینی می‌شود. انواع خاص بیماری سرطان خون با انتظار هوشیارانه درمان می‌شود

  • خون یا فرآورده پلاکتی و همچنین کلینیک درد ممکن است مورد نیاز باشد

  • این امکان وجود دارد که مراقبت تسکینی «با» یا «بدون» تلاش برای کنترل بیماری مورد نیاز باشد موفقیت در درمان به نوع سرطان خون و سن شخص بستگی دارد. نتیجه درمان در کشورهای توسعه‌یافته بهتر شده است. میانگین میزان بقای پنج ساله در ایالات متحده ۵۷ درصد است

  • در کودکان کمتر از پانزده سال، میزان بقای پنج ساله بیش از ۶۰ تا۸۵ درصد است که این امر به نوع سرطان خون بستگی دارد

  • در افرادی که دچار لوسمی حاد هستند و بعد از پنج سال از سرطان رهایی می‌یابند، امکان بازگشت سرطان نامحتمل است

  • در سال ۲۰۱۲ سرطان خون در ۳۵۲ هزار نفر در سراسر دنیا ایجاد شد و از این میان باعث مرگ ۲۶۵ هزار نفر گردید.

  • این بیماری معمول‌ترین نوع سرطان در میان کودکان است که سه چهارم موارد سرطان خون در کودکان اتفاق می‌افتد و همگی از نوع لوسمی لنفوبلاستی حاد (ALL) است. اما تقریباً ۹۰ درصد انواع سرطان خون در بزرگسالان تشخیص داده می‌شود که انواع لوسمی حاد میلوئیدی (AML) و لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) معمول‌ترین انواع در بزرگسالان می‌باشند

  • نشانه‌های نمادین لوکمی موارد زیر می‌باشند: کم‌خونی که با رنگ پریدگی و سستی یا خستگی مشخص می‌شود، کبودی پوست، تهوع، لثه‌های متورم و خونین، تب خفیف (۳۸/۵ درجه سانتی گراد). غده‌های لنفاوی متورم (با اینکه غده‌ها نه دردناک و نه قرمز می‌باشند). درد استخوان، خونریزی شدید و پی‌درپی و پدیدار شدن خون در ادرار یا مدفوع کودک.

  • نشانه‌هایی همانند علایم لوکمی می‌توانند در کودکانی که از اختلالات گوناگون دیگری رنج می‌برند نیز ظاهر شوند. پزشکان وقتی به لوکمی مشکوک می‌شوند که نشانه‌ها نمادین آن با بزرگی جگر یا طحال همراه باشند. هنگامی شک بیشتر می‌شود که سلول‌های سفید سرطانی در لام خون محیطی دیده شود. تشخیص با آزمایش مغز استخوان قطعی می‌شود.

  • لوسمی بر اساس نوع گویچه سفید خون که دچار تراریختگی (ترانس‌ژن) و سرطان شده به دو دسته تقسیم می‌شود:

    لنفوئیدی یا لنفوبلاستی: این نوع لوسمی سلول‌های لنفاوی یا لنفوسیت‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد که بافت‌های لنفاوی را می‌سازند. این بافت جزء اصلی سیستم ایمنی بدن است و در قسمت‌های مختلف بدن از جمله غدد لنفاوی، طحال یا لوزه‌ها یافت می‌شود.
    میلوئیدی یا مغز استخوانی: این نوع لوسمی سلول‌های مغز استخوانی را تخت تأثیر قرار می‌دهند. سلول‌های مغز استخوان شامل سلول‌هایی است که بعداً به گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و سلول‌های پلاکت ساز تبدیل می‌شوند.

    همچنین هر دو دسته لوسمی به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می‌شوند لذا چهار نوع کلی لوسمی داریم لوسمی مزمن میلوئیدی، لوسمی حاد میلوئیدی، لوسمی مزمن لنفوئیدی و لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL، CLL، AML، CML)

  • پزشکان علت دقیق لوسمی را نمی‌دانند. به نظر می‌رسد عوامل ژنتیکی و محیطی در بوجود آمدن این بیماری نقش داشته باشند. مانند هر سرطان دیگری، عامل مستعد و پیشتاز در ایجاد لوسمی به هم خوردن نظم تقسیم سلولی است.

  • ناهنجاری‌های ژنتیکی نقش بسیار مهمی در رشد لوکمی در بدن دارد. برخی بیماری‌های ژنتیکی مثل سندرم داون، احتمال ابتلا به لوکمی را بالا می‌برد.

  • آمادگی ابتلا به لوسمی با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد. افراد بالای ۵۵ سال باید بیشتر مراقب علایم هشدار دهنده این بیماری باشند. با این حال لوسمی می‌تواند کودکان را هم در هر سنی گرفتار کند ولی بیشتر در سنین سه تا چهار سال اتفاق می‌افتد.

  • در سالهای اخیر، با به کارگیری داروهای ضد سرطان موثرتر، طول عمر بیماران مبتلا به لوکمی افزایش پیدا کرده است. این داروها موجب فروکش کردن نشانه‌های بیماری می‌گردند به طوریکه نشانه‌ها در جریان درمان بیماری بدتر نمی‌شود و حتی بیماران تا اندازه‌ای درمان می‌شوند. درمان لوسمی بستگی به نوع لوسمی، وضعیت بیماری در شروع درمان، سن، سلامت عمومی و چگونگی واکنش بیمار به نوع درمان دارد که گاهی منجر به سلامت کامل این بیماران می‌شود. از مهمترین عوامل در بهبود بیماری برخوردار بودن بیمار از روحیه بالا جهت مقابله با این بیماری است.

  • یافته‌های اخیر محققان دانشگاه کرنل نشان داد که با استفاده از فناوری نانولوله می‌توان سلول‌های سرطانی موجود در جریان خون را به دام انداخت. آزمایشگاه مایل کینگ این دانشگاه روی سلول‌های سرطانی تحقیق می‌کند و اخیراً از نانولوله‌های هالویسایت (HNT) به عنوان نانوساختاری برای به دام اندازی سلول‌های تومور موجود در خون استفاده کرده است، این سلول‌ها موجب گسترش سرطان در بدن می‌شوند.[۱۲] این دستاورد علمی موجب شده است تا امیدهای زیادی برای درمان انواع مختلف سرطان ایجاد شود.

  • نشریه نیچر نتایج یک مطالعه پزشکی در مورد لوسمی میلوئید مزمن (CML) که از نادرترین انواع سرطان خون است را منتشر و اعلام کرد که ترکیب یکی از داروهای دیابت با داروهای استاندارد درمان سرطان خون، در درمان بهتر بیماران مؤثر است. در این مطالعه ۲۴ بیمار مبتلا به CML که به درمان‌های رایج پاسخ نداده بودند، با ترکیب داروی ضد دیابت پیوگلیتازون و داروهای رایج شیمی درمانی، مجدداً درمان شدند. پس از ۱۲ ماه بیش از ۵۰ درصد داوطلبان بهبود یافتند و بیماری ۳ نفر پس از گذشت ۵ سال عود مجدد نداشت و ظاهراً درمان شده بود

  • تازگی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) داروی جدید درمان سرطان خون را تأیید کرد. این دارو Empliciti نام دارد و محصول شرکت‌های دارویی Bristol-Myers و AbbVie است و سیستم ایمنی بدن را به گونه‌ای تربیت می‌کند که با سخت‌ترین نوع بیماری سرطان خون مبارزه کند

  • سرطان خون یکی از بیماری های سخت و شایع در بین مردم است، متاسفانه این بیماری دیر خودش را نشان می دهد و این باعث سخت شدن درمان می شود، ولی اگر در مراحل ابتدایی این بیماری تشخیص داده شود خیلی بهتر می توان درمانش کرد

  • درمان موفقیت آمیز سرطان خون در 15-10 سال اخیر از بزرگ ترین دستاوردهای علم پزشکی، به خصوص از جنبه سرطان شناسی است و در واقع یک انقلاب پزشکی محسوب می شود…

  • سرطان خون، در اثر افزایش تعداد سلول های غیرطبیعی و اصطلاحا سلول های بلاست در مغزاستخوان اتفاق می افتد. مغزاستخوان برای اینکه بتواند سلول های طبیعی شامل گلبول های قرمز، گلبول های سفید، پلاکت و… را بسازد، از یک سلول اجدادی به نام «بلاست» آغاز به کار می کند. این سلول قدرت زایش و تکثیر بالایی دارد و به سرعت تعداد زیادی سلول نارس می سازد. این سلول های نارس تحت تاثیر مواد رشد، کامل و به سلول های تخصص یافته خونی تبدیل می شوند. اگر در روند تبدیل سلول های نارس به رسیده وقفه ایجاد شود، سرطان خون پدید می آید.

  • ترکیب خونی بیمار طی 6-3 هفته کاملا به هم می خورد و علایم بالینی از جمله افت پلاکت، کاهش گلبول های قرمز یا افزایش گلبول های سفید، تب و نشانه های نارسایی مغزاستخوان سریع خود را نشان می دهد. پلاکت پایین، تنگی نفس، خونریزی، کاهش وزن و عفونت، بیمار را از کار و زندگی می اندازد و به پزشک مراجعه می کند. احتمال ابتلا به این بیماری، 3 در هر 100 هزار نفر جمعیت است. سرطان خون حاد دو نوع میلوییدی (AML) و لنفوییدی (ALL) دارد و با توجه به نوع سلول سرطانی، درمان و نوع علایم آنها با هم متفاوت هستند.

  • درمان اصلی شیمی درمانی است. باید از مغزاستخوان بیمار نمونه برداری و ظرف 48 ساعت تصمیم گیری و شیمی درمانی شروع شود. پاسخ به درمان خیلی خوب است و بیماری کاملا از مغزاستخوان پاک می شود، از آنجا که بیماری در بیشتر بیماران بعد از تقریبا 1 سال، به علت اینکه تعداد کمی از سلول ها به صورت خفته و نیم فعال در مغزاستخوان باقی می مانند و شیمی درمانی قادر به از بین بردن سلول های نیمه فعال نیست، عود می کند، اگر بیماران پیگیری نشوند و اقدام به موقع انجام نگیرد، متاسفانه در عود اول و دوم، از شیمی درمانی نتیجه نخواهیم گرفت.

  • بعد از شیمی درمانی سنگین، باید درمان پیشرفته تر پیوند سلول های بنیادی مغزاستخوان انجام شود و بعد از اینکه پلاکت و گلبول های سفید و قرمز طبیعی شدند (تقریبا 2 ماه طول می کشد) و توانستیم مغز استخوان را کامل فلج کنیم، مرحله بعدی، پیوند مغزاستخوان است و از خواهر، برادر یا از پدر و مادر بیمار و طبق شرایط خاصی پیوند دریافت می شود. البته از دهندگان غریبه نیز به ندرت می توان مغزاستخوان سالم را گرفت و به بیماران تزریق کرد. به این ترتیب می توان از عود مجدد سرطان هم جلوگیری کرد

  • درمان سرطان خون حاد، ترکیبی از شیمی درمانی و پیوند مغزاستخوان است و اگر به خوبی و به موقع انجام شود، تقریبا 70 درصد بیماران از بیماری جان سالم به در می برند.

  • برخلاف نوع حاد، سیر بیماری و بروز علایم بالینی در سرطان خون مزمن بسیار کند پیش می رود و ممکن است فرد مبتلا به سرطان مدت های طولانی از وجود سلول های سرطانی در بدنش بی اطلاع باشد. علایم نیز بسیار خفیف و جزئی است. ضعف، بی حالی و بزرگی طحال جزو نشانه های این بیماری است. گاهی بیماران به علت بزرگی طحال به پزشک مراجعه می کنند و بیماری سرطان خون تشیخص داده می شود. در بزرگسالان برعکس کودکان، سرطان خون مزمن شایع تر است. سرطان خون مزمن دو نوع میلوپرولیفراتیو (CML) و لنفوپرولیفراتیو (CLL) دارد.

  • خوشبختانه سرطان خون مزمن نوع CML با دارویی که 9-8 سال است وارد ایران شده، درمان می شود. قرص باید طولانی مدت (حداقل 5 سال) و روزی 4 عدد مصرف شود و بیماران با این درمان دارویی زندگی طبیعی را از سر می گیرند. نوع CLL در افراد بالای 40 سال دیده می شود و درمان آن پیچیده تر است. البته خیلی از بیماران بعد از کشف و تشخیص بیماری به درمان خاصی نیاز ندارند. CLL بیماری کم ضرری برای بدن محسوب می شود و بدن واکنش خاصی به آن نشان نمی دهد ولی به ندرت افزایش گلبول های سفید، کم خونی و ضعف در فرد مبتلا دیده می شود.

  • گاه فقط لازم است بیمار 6-5 سال تحت نظر بماند و به درمان سریع نیاز نیست. فقط نام این نوع از سرطان خشن و نگران کننده است. اقدام پزشکی زمانی ضرورت می یابد که بیماری کمی فعال شود و علایم ژنتیکی خاص خود را نشان دهد.

  • خون از مايع لزجی به نام پلاسما و ياخته های شناور آن که توسط مغز استخوان توليد می شود تشکيل شده است.
    مغز استخوان ماده ای نرم و اسفنجی شکل است که داخل استخوانها يافت می شود. اين ماده حاوی ياخته ‌هايی است که ياخته‌ های مادر يا سلول پايه (Stem cell) ناميده می شود و وظيفه آنها توليد ياخته‌ های خونی است.

  • گويچه ‌های سفيد خون (گلبولهای سفيد) که مسئول دفاع بدن در مقابل عوامل خارجی هستند
    گويچه‌های قرمز خون (گلبولهای قرمز خون) که اکسيژن را به بافتها حمل کرده و فرآورده های زائد را از اندامها و بافتها جمع آوری می کنند
    پلاکتها که وظيفه انعقاد خون و جلوگيری از خونريزی را بر عهده دارند

  • سرطان خون (لوسمی) نوعی بيماری پيشرونده و بدخيم اعضای خون ساز بدن است که با تکثير و تکامل ناقص گويچه‌های سفيد خون و پيش سازهای آن در خون و مغز استخوان ايجاد می شود.

  • لوسمی يا لوکمی leukemia ريشه در زبان لاتين به معنای “خون سفيد” دارد و فرآيند تکثير، خونسازی و ايمنی طبيعی بدن را مختل می ‌کند. اجتماع اين ياخته های سرطانی در خارج از مغز استخوان، موجب تشکيل توده هايی در اندامهای حياتی بدن نظير مغز و يا بزرگ شدن غده های لنفاوی، طحال، کبد و ناهنجاری عملکرد اندامهای حياتی بدن می شوند.

  • لوسمی شايع ترين سرطان اطفال در جهان است.

  • لوسمی براساس طيف، شدت و سرعت پيشرفت روند بيماری به دو دسته حاد (acute) و مزمن (chronic) تعريف می شود.

  • لوسمی حاد، رشد سريع همراه با تعداد زيادی گويچه‌ های سفيد نارس است و مدت فاصله زمانی بين شروع بيماری و گسترش دامنه آن بسيار کوتاه است.

  • لوسمی مزمن، رشد آهسته همراه با تعداد بيشتری ياخته های سرطانی بالغ تر است و مدت زمان طولانی تا بروز علائم بالينی آن دارد.

  • لوسمی نيز با توجه به نوع ياخته موجود در بافت مغز استخوان که دچار تراريختی و سرطان شده است تعريف می شود و اشکال مختلفی از اين نوع سرطان وجود دارد که هر کدام نشانه ها و عوارض خاص خود را دارند.

  • لوسمی لنفوئيدی يا لنفو بلاستی حاد: لوسمی لنفو بلاستی حاد بيماريی است که در آن تعداد بسيار زيادی از گويچه های سفيد خون که مسئول دفاع بدن در مقابل عوامل خارجی هستند و “لنفوسيت” ناميده می شوند و هنوز به طور کامل تکامل نيافته اند دچار اختلال شده و بطور فزاينده ای در خون محيطی (blood peripheral) و مغز استخوان يافت می شوند. علاوه بر اين، تجمع اين ياخته ها در بافتهای لنفاوی باعث بزرگ شدن اين اندامها می شود. ازدياد لنفوسيتها نير منجر به کاهش تعداد ساير ياخته‌های خونی مانند گويچه‌های قرمز و پلاکت ها شده و اين عدم تعادل ياخته‌های خونی منجر به کم خونی، خونريزی و عدم انعقاد خون می شود. مدت فاصله زمانی بين شروع بيماری و گسترش دامنه آن بسيار سريع و کوتاه است. لوسمی لنفوبلاستی حاد، شايع ترين نوع لوسمی در اطفال است که اغلب در کودکان بين سنين ۲ تا ۶ سال تظاهر می کند. گروه سنی ديگری که در مقابل اين بيماری بيش از بقيه آسيب پذير هستند، افراد بالای ۷۵ سال را تشکيل می دهند.

  • لوسمی ميلوئيدی حاد: تراريختگی ياخته های “ميلوئيد” گويچه های سفيد خون است که فرآيند تکثير و خونسازی و ايمنی طبيعی بدن را مختل می ‌کند. اين نوع سرطان دارای چندين زيرگونه و ميانگين سن ابتلا به آن ۶۴ سال است. اين نوع لوسمی در مقايسه با لوسمی لنفوسيتی حاد کمتر در کودکان ديده می شود اما کودکان مبتلا به سندرم دان (Down Syndrome) در سه سال ابتدايی زندگی استعداد بيشتری برای ابتلا به آن دارند.

  • لوسمی لنفوئيدی مزمن: شايع ترين نوع لوسمی بزرگسالان است. طيف رشد و پيشرفت اين نوع لوسمی بسيار کند و آهسته است و اغلب در افراد سالمند تظاهر می کند. ميانگين سن بروز لوسمی لنفوئيدی مزمن ۶۰ سال است و ابتلا به آن در سنين پايين تر از ۳۰ سال بسيار غير طبيعی و در کودکان بسيار نادر است. اين نوع لوسمی در مردان بالای ۵۰ سال شايع تر است و اغلب به طور تصادفی و هنگام معاينات و آزمايش معمولی خون که افراد برای تشخيص بيماری های ديگر انجام می دهند، تشخيص داده می ‌شود.

  • لوسمی ميلوئيدی مزمن: اين نوع لوسمی يک بيماری اکتسابی ناشی از يک نوع ناهنجاری در کروموزوم ۲۲ ياخته ‌های مغز استخوان است. لوسمی ميلوئيدی مزمن در مردان بين سنين ۴۰ تا ۶۰ سال شايع تر است و افرادی که تحت تشعشعات يونيزه و يا تماس با بنزين و مشتقات آن قرار داشته اند، بيشتر در معرض خطر ابتلا به آن هستند.

  • علائم هشدار دهنده سرطان خون (لوسمی)

    احساس ناخوشی عمومی
    تظاهر لکه‌های دانه اناری زيرجلدی پوست (petechiae)
    لخته يا منعقد نشدن خون در پی ايجاد زخم يا بريدگی
    ضعف و خستگی مفرط
    عفونتهای مکرر و عود آنها
    دردهای استخوان و مفاصل
    تنگی نفس در اثر فعاليت
    تب و لرز و نشانه های شبه سرماخوردگی
    رنگ‌ پريدگی پيشرونده
    تورم و بزرگی حجم غده های لنفادی، طحال و کبد
    احساس سيری و بی‌اشتهائی
    کم خونی
    خواب‌آلودگی
    خونريزی مکرر بينی
    تورم و خونريزی لثه ‌ها
    ضعف و لاغری ممتد

نظرات شما پس از بررسی و تایید مدیر نمایش داده می شود.