بیماری کوليت اولسراتيو (کولیت زخمی شونده )

بیماری کوليت اولسراتيو (کولیت زخمی شونده )

کوليت اولسراتيو,بيماري کوليت اولسراتيو,کوليت اولسراتيو در بارداري,علائم کوليت اولسراتيو,درمان کوليت اولسراتيو,درمان کوليت اولسراتيو با طب سوزني,مواد غذايي مناسب براي درمان کوليت اولسراتيو,کوليت اولسراتيو را چگونه درمان کنيم,کوليت اولسراتيو در کودکان,کوليت اولسراتيو در بزرگسالان,کوليت اولسراتيو در نوزادان,کوليت اولسراتيو در بهار,کوليت اولسراتيو در تابستان,کوليت اولسراتيو در پاييز,کوليت اولسراتيو در زمستان,آشنايي با کوليت اولسراتيو,همه چيز در مورد کوليت اولسراتيو,کوليت اولسراتيو واگيردار است,کوليت اولسراتيو و درمان آن,ورزشهاي مناسب براي درمان کوليت اولسراتيو

بیماری کوليت اولسراتيو, کولیت زخمی شونده

به گزارش بی اس ام اس کوليت اولسراتيو  یک بيماری التهابی روده است که معمولاً درمحدوده سني پانزده تا سی سالگی و پنجاه تا شصت سالگی بروز می کند. اين بيماری هر دو جنس زن و مرد را به طور مساوی تحت تاثير قرار می دهد.  

علل وعوامل :
علت این بيماری ، ناشناخته است ولی زمینه ژنتيکی، اختلال خود ايمنی و عفونت ها از جمله دلايل بیماری محسوب می شوند.

علائم :
بيماری کوليت ممکن است با علايمی مانند دل درد، اسهال خونی و تب همراه باشد.

عوارض :
عوارض کوليت اولسراتيو می تواند شامل بزرگ شدن بيش از حد روده بزرگ به همراه تب و کم خونی (به دليل خونريزی از روده بزرگ) باشد. در درصدی از موارد در صورت مزمن شدن بیماری ، بدخیمی نیز بروز می کند .

نکته:
در بیماران مبتلا به کولیت برای پيشگيری از سرطان روده بزرگ هر دو سال يکبار نمونه برداری از روده بزرگ (بیوپسی از طریق  کولونوسکوپی) باید انجام شود. بعد ازگذشت 10 سال از شروع بيماری کولیت ، این نمونه برداری ها بايد سالانه يکبار انجام شود.

تغذیه در کولیت اولسراتیو
در مبتلايان به کوليت اولسراتيو ، سوء تغذيه در نتيجه کاهش مصرف مواد غذايی، افزايش دفع مواد مغذی و افزايش نياز به مواد مغذی شايع است.بنابر این لازم  است برای رفع سوء تغذيه و پيشگيری از کاهش وزن و کم خونی این نکات را رعایت کنند:در مرحله حاد بیماری ، برای کاهش حجم مدفوع، رژیم غذایی مایع با باقیمانده کم (مثل شربت و سوپ صاف شده) توصیه می شود. در این رژیم ، مقدار فیبر غذایی محدود است و شیر و لبنیات و محرک هایی مانند قهوه و الکل حذف می شوند.  با بهبود وضعیت بیمار ، رژیم غذایی به صورت جامد با باقیمانده کم می تواند مؤثر باشد. این رژیم حاوی آرد سفید و غلات بدون سبوس است؛ همچنین باید مصرف گوشت و شیر را محدود کرد و از خوردن سبزی ها و میوه های تازه ، دانه ها و مغزها (بادام،پسته و…) اجتناب نمود.بهتر است مواد غذايی در وعده های بيشتر و با حجم کمتر مصرف شوند ( به دليل کاهش آزردگی روده ملتهب )بیمار باید غذا را به خوبی جویده و آرام مصرف کند.دو تا سه ساعت قبل از خواب ، از خوردن غذا پرهیز شود.

بیماری کوليت اولسراتيو, کولیت زخمی شونده

پيروی از يک رژيم غذایی با محتوای انرژی و پروتئين بالا کمک کننده است ؛ به منظور افزايش انرژی می توان از محلول های شيرين مانند شربت و افزودن روغن های MCT که بهتر از روغن های معمولی جذب می شوند و در داروخانه ها قابل تهیه هستند استفاده کرد.باید توجه کرد که فقط در صورت بروز علائم عدم تحمل قند شیر (لاکتوز) ( علائم شامل : نفخ، انقباض دردناک شکمی و اسهال ) می بایستی شیر را از برنامه غذایی حذف نمود زیرا منابع عمده لاکتوز مثل شیر و فراورده های آن ، از منابع مهم پروتئین ، کلسیم ، ویتامین دی و کالری هستند بنابراین حذف کامل آن ها از رژیم غذایی صحیح نیست ( در صورت حذف کامل این منابع از رژیم غذایی، باید برای تأمین کلسیم مورد نیاز ، از مکمل آن استفاده شود.)برای کاهش التهاب در بیمارانی که از کولیت رنج می برند مصرف مکمل اُمگا-3  توصیه می شود.در بیماری کولیت اولسراتیو ، دفع مزمن خون و تغییر جذب آهن ، منجر به کم خونی فقر آهن خواهد شد به همین دلیل،  تجویز تدریجی مکمل آهن همراه با ویتامین ث توصیه می شود ( ویتامین ث باعث افزایش جذب آهن می شود).به دلیل احتمال ها کمبود ویتامین ها و املاح مانند ویتامین ب12، کلسیم، منیزیم و… ، استفاده از مکمل مولتی ویتامین مینرال توصیه می شود.این بیماران باید از مصرف نوشیدنی های کربناته (نوشابه های کولا) ، نوشیدنی های سرد و خیلی گرم پرهیز کنند.در پایان باید توجه داشت که برنامه ریزی رژیم غذایی بیماری کولیت، برای هر فرد منطبق با شرایط بالینی و میزان تحمل غذای او انجاممی شود.

منبع:namazi.sums.ac.ir

بیماری کوليت اولسراتيو (کولیت زخمی شونده )

کامنت های تایید شده : 26 عدد

  • کولیت زخمی یا کولیت اولسروز یا پس‌روده‌آماس زخمی (به انگلیسی: Ulcerative colitis)* فرمی از بیماری التهابی روده است که روده‌ها به خصوص روده بزرگ شامل پس‌روده (کولون) و راست‌روده (رکتوم) را درگیر می‌کند و نوعی پس‌روده‌آماس (کولیت) است. علت اصلی و دقیق این بیماری مشخص نمی‌باشد اما به نظر می‌رسد باکتری و ویروس‌های ناشناخته‌ای باعث بروز آن می‌شود. همچنین استرس و زندگی در محیط شهری باعث تشدید این بیماری می‌گردد.

  • این بیماری با نام‌های رکتوکولیت هموراژیک یا التهاب زخمی شونده روده بزرگ و به اختصار UC نیز شناخته می‌شود. علامت ویژه بیماری اسهال خونی است که به طور تدریجی بیشتر می‌شود. گاه نام بیماری به‌خاطر نماد (IBD)، اغلب با نام (IBS) یا سندرم روده تحریک‌پذیر اشتباه می‌شود، که یک بیماری مشکل ساز ولی خفیف است. التهاب زخمی پس‌روده شباهت به بیماری کرون دارد که شکل دیگری از بیماری التهابی روده است. کولیت زخمی یک بیماری متناوب است، با دوره‌های تشدید علائم و دوره‌های بهبودی که در آن‌ها تقریباً هیچ‌گونه علامتی دیده نمی‌شود. با وجودی که علائم التهاب زخمی پس‌روده گاهی می‌تواند خودبه‌خود بهبود یابد، ولی این بیماری معمولاً نیازمند درمان است.

  • علایم و نشانه‌ها

    اجابت مزاج مکرر به صورت دفع مدفوع شل
    دفع خون و چرک در مدفوع
    خونریزی از مقعد
    احساس دفع ناقص و باقی ماندن مدفوع در شکم
    احساس فوریت برای دفع
    دردهای شدید شکمی همزمان با حرکات روده
    درد در مفصل‌ها چراکه کولیت زخمی گاه علاوه بر دستگاه گوارش بر سایر اعضای بدن نیز تأثیر می‌گذارد و منجر به

    التهاب مفاصل و مشکلات پوستی می‌شود.

    درد مقعد به صورت منقطع

    نکته: طول ابتلا به بیماری به بیش از پنج سال می‌رسد. این بیماری درمان قطعی ندارد و تنها بوسیله داروها کنترل می‌شود.

  • تشخیص بیماری

    معاینه و آزمایش‌هایی ممکن است انجام شود تا بیماری تشخیص داده شود:

    معاینه مقعدی
    معاینه کامل شکم
    معاینه مفاصل
    آزمایش خون[۲]
    آزمایش مدفوع
    تصویربرداری‌های پزشکی مانند رادیوگرافی با ماده حاجب. البته پیش از تصویربرداری لازم است بیمار، محلول حاجب اشعه‌ای را بنوشد و یا از طریق لوله‌ای در مقعد وی تنقیه شود. سی‌تی اسکن می‌تواند به پزشک در کشف جزئیات بیماری کمک کنند.

  • درون‌بینی Endoscopy پس‌روده (به طور دقیقتر خم‌روده‌بینی sigmoidoscopy و پس‌روده‌بینی colonoscopy) به پزشک اجازه می‌دهد بررسی مستقیمی بر روی روده بزرگ و یا راست روده انجام دهد. این کار از طریق لوله نازک و قابل انعطافی که از طریق مقعد وارد شده‌است، انجام می‌شود. همچنین ممکن است مقدار کمی هوا به داخل روده از طریق مقعد پمپ شود. این کار به گشاد شدن راست روده و یا روده به ارائه تصویر بهتر کمک می‌کند. در هنگام درون‌بینی، ممکن است پزشک یک تکه کوچک از جدار روده را برای بررسی بیشتر آزمایشگاهی بردارد که به آن بافت‌برداری biopsy می‌گویند. این کار به تشخیص دقیق تر بیماری کمک می‌کند. همچنین این نمونه‌ها در ارزیابی تغییرات دستگاه گوارش و سیر بیماری و غربالگری و تشخیص زودهنگام سرطان مورد استفاده قرار می‌گیرند. برخی از بیماران مبتلا در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان روده بزرگ قرار دارند. غربالگری و نظارت بر بیمار، می‌تواند در اوایل بروز سرطان به تشخیص آن کمک کند و واضح است که زمان تشخیص سرطان تأثیر بسیار زیادی در پیش‌آگهی بیماری و علاج پذیری آن دارد.

  • این بیماری مزمن بوده و علاج قطعی آن زمان بسیار طولانی را می‌طلبد؛ بنابراین آموزش نحوه زندگی با آن مهم است. بیمار باید تحت نظارت دائم قرار گیرد، تا در جهت جلوگیری از بدتر شدن شرایط به او کمک شود. داروهایی که برای کنترل علایم بیماری و بهبود کیفیت زندگی بیمار تجویز می‌شوند منجر به علاج این بیماری نمی‌شوند اما کمک می‌کنند که بیمار بتواند مانند افراد سالم زندگی کند. مقدار مصرف این داروها باید با مراجعه مکرر به پزشک تنظیم شود. در صورت بروز عوارض جانبی لازم است که داروها یا میزان مصرف آنها تغییر کند. مصرف کامل و به موقع داروها منجر به بازیافت سلامتی شده و از عوارض بعدی جلوگیری می‌کند.

  • شایعترین داروهای ضدالتهابی برای درمان بیماری‌های التهابی روده، ترکیبات 5ASA نامیده می‌شوند مانند سولفاسالازین و مسالازین.[۳] این ترکیبات به کنترل نشانه‌های این بیماری پس از مدتی مصرف، کمک می‌کنند. این داروها به صورت خوراکی و یا تنقیه یا شیاف تجویز می‌شوند. عوارض جانبی داروها در کوتاه مدت شامل تغییرات خلق و خو، مشکلات خواب، افزایش یا کاهش وزن، تغییر شکل بدن (مانند بزرگ شدن شکم و ورم کردن صورت)، صورت باد کرده و بروز آکنه یا جوش صورت است، خشکی پوست بدن بویژه کف دست و صورت، ریزش مو و حتی در بعضی موارد عقیم شدن موقتی[۴] و عوارض کمتر معمول اما شدیدتر، عبارتند از تب، مشکلات قلبی و کبدی. عوارض جانبی شدید می‌توانند نشانه حساسیت به ماده سولفا نیز باشد؛ که در این صورت باید داروی دیگری برای بیمار تجویز شود. در صورت بروز هر گونه عارضه جانبی بر اثر مصرف داروهای جدید، باید با پزشک معالج مجدداً مشورت کرد.

  • ممکن است داروهای گروه کورتیکواستروئید نیز به صورت خوراکی یا وریدی برای برای کاهش التهاب تجویز شوند. باید توجه داشت که: کورتیکواستروئیدها معمولاً فقط برای دوره‌های کوتاه مدت مصرف می‌شوند. آنها نباید در دوره خاموشی یا بهبودی بیماری مصرف شوند.

    سرکوب سیستم ایمنی بدن نیز روشی است که منجر به کاهش التهاب روده‌ها می‌شود. داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن مانند آزاتیوپرین می‌توانند برای دوره‌های طولانی در نظر گرفته شوند اما لازم است که بیمار برای دیدن پزشک معالج تعداد دفعات معمول برای نظارت بر وضعیت سلامتی خود را افزایش دهد.

    ورزش منظم و سبک و همچنین ورزش هفتگی سنگین به تنهایی ۷۰ درصد مشکلات را حل می‌کند.

  • در دوره خاموشی این بیماری قانون جامعی برای غذاهای مشکل ساز وجود ندارد. بیمار خود باید احساس کند که پس از خوردن هر غذا چه احساسی پیدا می‌کند. ثبت این احساس بهترین راهنما برای ریختن برنامه یک رژیم غذایی مناسب است. نوشتن آنچه بیمار پس از خوردن آن دچار مشکل می‌شود و عوارض پدیدار شده مربوطه در یک جدول، راهنمای بسیار مناسبی برای رسیدن به یک برنامه غذایی مناسب است.

  • در هنگام شعله‌ور شدن بیماری، باید از مصرف نوشیدنی‌های گازدار، غذاهای دارای فیبر زیاد و نفخ آور مانند کلم، لوبیا، نخود، غذاهای پر چرب که هضم آنها دشوار است، گوشت قرمز و محصولات لبنی به خصوص شیر پرهیز کرد. نوشیدن یک تا یک و نیم لیتر نوشیدنی بدون گاز به خصوص آب یا دوغ قویاً توصیه می‌شود. همچنین هنگام شعله‌ور شدن بیماری می‌توان از برنج سفید، ماکارونی ساده، هلو یا گلابی پوست کنده شده، سیب زمینی پخته، پوره سیب‌زمینی، ماهی آب‌پز، گوشت مرغ بی پوست و نان جو استفاده کرد.

  • کوليت اولسراتيو یک بيماری التهابی روده است که معمولاً درمحدوده سني پانزده تا سی سالگی و پنجاه تا شصت سالگی بروز می کند. اين بيماری هر دو جنس زن و مرد را به طور مساوی تحت تاثير قرار می دهد.

  • علت این بيماری ، ناشناخته است ولی زمینه ژنتيکی، اختلال خود ايمنی و عفونت ها از جمله دلايل بیماری محسوب می شوند.

  • بيماری کوليت ممکن است با علايمی مانند دل درد، اسهال خونی و تب همراه باشد.

  • عوارض کوليت اولسراتيو می تواند شامل بزرگ شدن بيش از حد روده بزرگ به همراه تب و کم خونی (به دليل خونريزی از روده بزرگ) باشد. در درصدی از موارد در صورت مزمن شدن بیماری ، بدخیمی نیز بروز می کند .

  • در بیماران مبتلا به کولیت برای پيشگيری از سرطان روده بزرگ هر دو سال يکبار نمونه برداری از روده بزرگ (بیوپسی از طریق کولونوسکوپی) باید انجام شود. بعد ازگذشت 10 سال از شروع بيماری کولیت ، این نمونه برداری ها بايد سالانه يکبار انجام شود.

  • در مبتلايان به کوليت اولسراتيو ، سوء تغذيه در نتيجه کاهش مصرف مواد غذايی، افزايش دفع مواد مغذی و افزايش نياز به مواد مغذی شايع است.بنابر این لازم است برای رفع سوء تغذيه و پيشگيری از کاهش وزن و کم خونی این نکات را رعایت کنند:

    در مرحله حاد بیماری ، برای کاهش حجم مدفوع، رژیم غذایی مایع با باقیمانده کم (مثل شربت و سوپ صاف شده) توصیه می شود. در این رژیم ، مقدار فیبر غذایی محدود است و شیر و لبنیات و محرک هایی مانند قهوه و الکل حذف می شوند.

  • با بهبود وضعیت بیمار ، رژیم غذایی به صورت جامد با باقیمانده کم می تواند مؤثر باشد. این رژیم حاوی آرد سفید و غلات بدون سبوس است؛ همچنین باید مصرف گوشت و شیر را محدود کرد و از خوردن سبزی ها و میوه های تازه ، دانه ها و مغزها (بادام،پسته و…) اجتناب نمود.

  • بهتر است مواد غذايی در وعده های بيشتر و با حجم کمتر مصرف شوند ( به دليل کاهش آزردگی روده ملتهب )

  • بیمار باید غذا را به خوبی جویده و آرام مصرف کند.

  • دو تا سه ساعت قبل از خواب ، از خوردن غذا پرهیز شود.

  • پيروی از يک رژيم غذایی با محتوای انرژی و پروتئين بالا کمک کننده است ؛ به منظور افزايش انرژی می توان از محلول های شيرين مانند شربت و افزودن روغن های MCT که بهتر از روغن های معمولی جذب می شوند و در داروخانه ها قابل تهیه هستند استفاده کرد.

  • باید توجه کرد که فقط در صورت بروز علائم عدم تحمل قند شیر (لاکتوز) ( علائم شامل : نفخ، انقباض دردناک شکمی و اسهال ) می بایستی شیر را از برنامه غذایی حذف نمود زیرا منابع عمده لاکتوز مثل شیر و فراورده های آن ، از منابع مهم پروتئین ، کلسیم ، ویتامین دی و کالری هستند بنابراین حذف کامل آن ها از رژیم غذایی صحیح نیست ( در صورت حذف کامل این منابع از رژیم غذایی، باید برای تأمین کلسیم مورد نیاز ، از مکمل آن استفاده شود.)

  • برای کاهش التهاب در بیمارانی که از کولیت رنج می برند مصرف مکمل اُمگا-3 توصیه می شود.

    در بیماری کولیت اولسراتیو ، دفع مزمن خون و تغییر جذب آهن ، منجر به کم خونی فقر آهن خواهد شد به همین دلیل، تجویز تدریجی مکمل آهن همراه با ویتامین ث توصیه می شود ( ویتامین ث باعث افزایش جذب آهن می شود).

  • به دلیل احتمال ها کمبود ویتامین ها و املاح مانند ویتامین ب12، کلسیم، منیزیم و… ، استفاده از مکمل مولتی ویتامین مینرال توصیه می شود.

  • این بیماران باید از مصرف نوشیدنی های کربناته (نوشابه های کولا) ، نوشیدنی های سرد و خیلی گرم پرهیز کنند.

  • در پایان باید توجه داشت که برنامه ریزی رژیم غذایی بیماری کولیت، برای هر فرد منطبق با شرایط بالینی و میزان تحمل غذای او انجاممی شود.

نظرات شما پس از بررسی و تایید مدیر نمایش داده می شود.