علایم حساسیت به پنی سیلین و عامل اصلی حساسیت

در این مطلب از سایت جسارت به موضوع حساسیت به پنی سیلین می پردازیم. امیدواریم این مطلب مورد توجه شما سروران گرامی قرار گیرد.

علایم حساسیت به پنی سیلین

پنی‌سیلین یکی از داروهایی است که زیاد تجویز می‌شود و اغلب در درمان گلودرد چرکی و عفونت‌های گوش استفاده می‌شود.

اما اگر شما به پنی‌سیلین حساسیت داشته باشید، مصرف این دارو می‌تواند برایتان خطرناک باشد. واکنش‌هایی که در پاسخ به مصرف پنی‌سیلین در

شخصی که به این دارو حساسیت دارد، روی می‌دهد طیف وسیعی دارد و می‌تواند از

تظاهرات پوستی تا واکنش‌های مرگ‌باری مانند مشکلات حاد تنفسی متغیر باشد.

پنی سیلین نه تنها یکی از مهمترین و مفیدترین داروهای تاریخ پزشکی است، بلکه یکی از حساسیت برانگیزترین آنها هم هست.

تخمین زده می شود بین ۱ تا ۱۰% افراد در جوامع مختلف به پنی سیلین حساسیت داشته باشند. این علائم می توانند از خارش و

قرمزی پوست تا انسداد تنفس  و آنافیلاکسی (واکنش حساسیتی شدید و مرگ آور) متغیر باشند.

البته نباید بعضی علائم عمومی بعد از مصرف پنی سیلین از جمله احساس ضعف با سردرد را به حساب آلرژی (حساسیت) ناشی از

پنی سیلین گذاشت. بد نیست بدانید که تنها ۲۰ تا ۳۰ درصد از افرادی که فکر می کنند به پنی سیلین حساس هستند،

واقعا به این دارو حساسیت دارند و بقیه آنها علائم دیگری را به اشتباه به حساب حساسیت ناشی از پنی سیلین می گذارند.

تست حساسیت به پنی سیلین

علایم و نشانه‌های شایع حساسیت به پنی‌سیلین عبارت‌اند از: تظاهرات پوستی، کهیر، خارش چشم‌ها، تورم لب‌ها،

زبان یا صورت. اگر شما متوجه هرکدام از این علایم و نشانه‌ها شدید، پزشک‌تان را مطلع سازید. اگر شما دچار یک واکنش حساسیتی

شده باشید، پزشکتان می‌تواند آن را تشخیص دهد و داروی دیگری را به عنوان جایگزین پنی‌سیلین برایتان تجویز کند. شدیدترین

واکنش حساسیتی به پنی‌سیلین، واکنش آنافیلاکتیک است که می‌تواند کشنده باشد؛ واکنشی که در افراد بسیار حساس، بلافاصله

پس از تماس با پنی‌سیلین رخ می‌دهد و می‌تواند موجب انقباض مجاری تنفسی و دشواری در تنفس شود. فشارخون می‌تواند تا حد

خطرناکی پایین بیاید و موجب ایجاد سرگیجه یا از دست رفتن هوشیاری شود. سایر علایم و نشانه‌های جدی نیز عبارتند از:

شنیدن صدای نامتعارف هنگام تنفس، احساس سبکی سر، نامفهوم صحبت کردن، نبض تند یا ضعیف، کبودشدن پوست، لب‌ها یا بستر ناخن،

اسهال و تهوع و استفراغ. اگر شما فکر می‌کنید که خودتان یا شخص دیگری دچار واکنش آنافیلاکتیک شده‌ است، سریع به اورژانس مراجعه کنید.

در کشورما رسم شده است که هرگاه بیمار می خواهد پنی سیلین تزریق کند، ابتدا می خواهد که حساسیت به پنی سیلین را در او تست کنند.

اما تست پنی سیلین همیشه لازم نیست. در بیشتر کشورهای دنیا تست پنی سیلین به این صورت رایج نیست و

اگر هم انجام شود به شکل رایج در کشور ما (تزریق زیر پوستی مقدار کمی پنی سیلین) انجام نمی شود.

حساسیت به پنی سیلین

هنوز به طور کامل مشخص نیست که چرا بعضی از مردم دچار حساسیت به پنی‌سیلین می‌شوند و بقیه چنین مشکلی را ندارند.

البته احتمال ابتلا در افرادی خاص نسبت به سایرین بیشتر است که در این میان وراثت ممکن است نقشی داشته باشد.

پنی‌سیلین متعلق به خانواده‌‌ای از داروها به نام آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتام است. این داروها شامل پنی‌سیلین و آموکسی‌سیلین که

به نسبت ارزان هستند و اصولا در ریشه‌کنی بسیاری از عفونت‌های باکتریایی شایع موثرند، هستند. این عفونت‌ها

شامل عفونت‌های مجاری تنفسی فوقانی، سینوس‌ها، گوش و پوست است. پنی‌سیلین چه به صورت خوراکی یا تزریقی،

موجب توقف رشد باکتری در بدنتان می‌شود. انواع گوناگونی از پنی‌سیلین وجود دارد و هرکدام از آنها روی عفونت و

منطقه مجزایی از بدن اثر دارد. شما ممکن است نام بعضی دیگر از اعضای خانواده پنی‌سیلین را شنیده باشید که شامل:

آموکسی‌سیلین، دیکلوکساسیلین، پنی‌سیلین V، آمپی‌سیلین، نفسیلین و پنی‌سیلین G است. شما به صورت مادرزادی با

حساسیت به پنی‌سیلین به دنیا نمی‌آیید اما ممکن است پس از تماس با این دارو به آن حساسیت پیدا کنید و پس

از آن با تماس دوباره با پنی‌سیلین یا سایر آنتی‌بیوتیک‌های مشابه دچار واکنش حساسیتی شوید. حساسیت به پنی‌سیلین به این

دلایل روی می‌دهد که سیستم ایمنی شما به پنی‌سیلین به عنوان یک ماده مضر برای بدن به جای یک داروی مفید، پاسخ می‌دهد.

به دلایلی که هنوز مشخص نیست، بدن شما پادتن‌هایی به نام ایمونوگلوبولین (Ig) تولید می‌کند که به دارو حمله می‌کند.

در اغلب موارد حساسیت به پنی‌سیلین، ایمونوگلوبولین مسوول این مشکلات، IgE‌  یا ایمونوگلوبولین E نام دارد.

جدی ترین واکنش آلرژی به پنی سیلین واکنش آنافیلاکسی است که بسیار خطرناک و حتی کشنده می باشد.

واکنش آنافیلاکسی بلافاصله پس از تزریق پنی سیلین و در آن دسته از افرادی بروز می کند که نسبت به پنی سیلین حساسیت بسیار زیادی دارند.

حساسیت به پنی سیلین

در حالی که هر کسی می تواند واکنش آلرژیک به پنی سیلین داشته باشد، اما چند

عامل خطر وجود دارد که می توانند خطر حساسیت را افزایش دهند. این عوامل عبارتند از:

– سابقه آلرژی های دیگری مانند آلرژی غذایی یا تب یونجه

– واکنش آلرژیک به داروهای دیگر

– سابقه خانوادگی آلرژی دارویی

– افزایش قرار گرفتن در معرض پنی سیلین، در دوزهای بالا، مصرف تکراری یا استفاده طولانی مدت

– برخی بیماری ها، مانند عفونت HIV یا ویروس Epstein-Barr معمولا با واکنش های آلرژیک دارویی همراه هستند.

یک آزمون کامل و آزمایش های تشخیصی مناسب برای تشخیص دقیق ضروری است. تحقیقات نشان داده اند که آلرژی به

پنی سیلین ممکن است تشخیص نادرست داده شود و بیماران ممکن است آلرژی به پنی سیلین را هرگز متوجه نشوند.

اگر این تشخیص به درستی انجام نشود موجب خواهد شد که پزشک به اجبار از درمان های گران و نامناسب دیگر استفاده کند.

برای تشخیص، پزشک معاینه فیزیکی را انجام خواهد داد و از شما سوالاتی خواهد پرسید. اطلاعاتی در مورد شروع علائم،

زمان مصرف دارو و بهبود یا بدتر شدن علائم، به پزشک در تشخیص این حساسیت کمک خواهد کرد.

پزشک ممکن است از تست های اضافی استفاده کرد یا بیمار را به متخصص آلرژی (آلرژیست) برای آزمایش بیشتر ارجاع دهد.

برای آزمایش پوست، آلرژیست مقدار کمی از پنی سیلینی که مشکوک است را با یک سوزن کوچک زیر پوست تزریق می کند.

سپس علائم بیمار را مد نظر داشته و عواملی مانند قرمزی، خارش و برآمدگی پوست را بررسی می کند.

نتیجه مثبت این آزمایش نشان دهنده احتمال بالایی از آلرژی به پنی سیلین است. نتیجه منفی معمولا بدین معنی است که

شما به پنی سیلین حساسیت ندارید، اما نتیجه منفی کاملا دقیق نیست. زیرا برخی از انواع واکنش های دارویی را نمی توان با آزمایش های پوستی شناسایی کرد.

شوک حساسیتی یک واکنش حاد حساسیتی است که معمولا طی 30 دقیقه و در بسیاری از موارد بلافاصله پس از تماس با

یک ماده حساسیت‌زا بوجود می‌آید و با علائمی شامل کهیر، ورم حنجره، پلک، زبان، زبان کوچک، التهاب بینی، عطسه، خس‌خس سینه،

تولید مخاط یا کاهش فشار خون و شوک بروز می‌کند. بی‌قراری و معمولا به دنبال آن غش و بیهوشی نیز ممکن است رخ بدهد.

حساسیت به پنی سیلین