استرس و اضطراب در بارداری و راههای مقابله و کاهش اضطراب

در این مطلب از سایت جسارت به اضطراب در بارداری می پردازیم. امیدواریم این مطلب مورد توجه شما سروران گرامی قرار گیرد.

اضطراب در بارداری

دوران بارداری از حساس ترین مرحله زندگی یک زن می باشد.صدمات وارده بر جنین در دوران بارداری می تواند

زمینه ساز بسیاری از اختلالهای جسمی و روانی در سالهای بعدی زندگی فرد باشد،به طوری که

زمینه بسیاری از اختلال های روان پزشکی دوران بزرگسالی را باید در دوران جنینی جستجو کرد.

بهداشت روانی دوران بارداری از مسایلی است که امروزه بسیار مورد توجه قرار دارد.

ثابت شده که از ابتدای بارداری ، اضطراب و هیجان های زن باردار تاثیر مستقیمی بر روی جنین خواهد داشت.

عدم اطلاع یا اطلاعات نادرست و ناقص در خصوص بارداری و تغییرات آن می تواند موجب بروز هیجان ها و آشفتگی های روانی شود.

تغییر خلق(اخلاق)،تغییر اشتها،استفراغ های گاه و بیگاه ،تغییر علایق و سلیقه ها و

بالاخره ده ها نوع دیگر از این قبیل ، هریک می تواند به تنهایی گرفتاریهای فراوانی را ایجاد کند.

 از آنجا که سه ماهه اول بارداری سن پایه ای و حساس برای شکل گیری ارگان های حیاتی جنین است (از مغز تا کلیه، قلب و …) بنابراین

استرس مادر در این ماه ها می تواند جنین را در معرض مشکلات زیادی قرار بدهد. استرس ها به طور معمول به

دو صورت مزمن و حاد اعمال می شوند. استرس های مزمن و مداوم با رشد جنین تداخل دارند. به نظر می رسد استرس های

کوتاه مدت و گذرا تاثیر پایداری بر جنین ندارند. تاثیرات استرس های کوتاه مدت بارداری پس از تولد و قطع ارتباط خونی جنین و مادر به تدریج از بین می رود.

عوارض اضطراب در بارداری

شایع ترین و مهمترین استرس های زنان باردار:

۱-اضطراب و نگرانی در مورد سلامت جنین۲-مرگ یکی از نزدیکان۳-مشاجره و مشکل ارتباطی با همسر و خانواده اش

۴-کاهش ناگهانی و قابل ملاحظه در درآمد خانواده۵-مسایل و مشکلات مربوط به شغل همسر

۶-نگرانی در مورد دشواریهای بارداری۷- احساس کم تجربگی مادران جوان

استرس های دوران بارداری علاوه بر ایجاد عوارض در دوران بارداری به ویژه در اوایل بارداری و حوالی زایمان ،

روی فرآیند رشد و تکامل ذهنی ، روانی جنین اثر سوء دارد و موجب اختلال های رفتاری در دوران کودکی می شود.

استرس در بارداری می تواند با ایجاد نشانه های اختلال (کم توجهی- بیش فعالی)به ویژه در پسران همراه باشد.

هم چنین سطح بالای اظطراب مادر در بارداری خطر بیماری (سرشت دشوار)را در شیرخوار افزایش می دهد.

در واقع کودکانی که سرشت دشوار دارند،معمولا الگوی خواب و تغذیه آشفته ای دارند و نیازمند توجه و مراقبت بیشتر هستند.

ترس و نگرانی بعلت تغییرات جسمی و مشکلات مربوط به نقش مادری (بخصوص در حاملگی اول )وجود دارد مثل:

• ترس از درد زایمان• ترس از مرگ• ترس از پیامد های اقتصادی بارداری• ترس از بی کفایتی در اجرای وظیفه مادری

• ترس از فقدان استقلال و جذابیت و ترس ازنوزادآینده بعنوان رقیب در عشق و عاطفه شوهر

علت اضطراب در بارداری

استرس‌ها در صورتی‌ که بدرستی مدیریت شود، خیلی هم بد نیست و در مواردی موجب تلاش برای آموزش بیشتر و

کسب مهارت‌های مختلف توسط مادر می‌شود.استرس‌های عادی زندگی مانند مشکلات کاری یا گیر کردن در ترافیک

خیلی به مشکلات بارداری نمی‌افزایند؛ اما استرس‌های جدی‌تر ممکن است زندگی مادر و سلامت نوزاد را به خطر بیندازند.

استرس‌هایی مانند موارد زیر باید جدی گرفته شوند:

رخدادهای منفی زندگی: وقایعی مانند طلاق، بیماری‌های جدی و مرگ اطرافیان و از دست دادن شغل یا خانه.

فجایع طبیعی: حوادثی مانند زلزله، توفان و سیل

استرس‌های طولانی‌مدت: این نوع استرس‌ها در شرایطی مانند اعتیاد، مشکل جسمی جدی یا افسردگی ایجاد می‌شود.

افسردگی شرایطی است که احساس عمیق ناراحتی طی مدت زمان طولانی ایجاد می‌شود و فرد را از شرایط زندگی طبیعی دور می‌کند.

استرس‌های مربوط به بارداری: بعضی از خانم‌ها نگرانی بسیار زیادی درباره بارداری خود دارند.

آنها ممکن است از سقط، ناسالم بودن بچه و چگونگی مراقبت از کودک واهمه داشته باشند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد سطوح بالای استرس در زمان بارداری نه تنها روی جنین تاثیرهای جبران‌ناپذیری دارد، بلکه منجر به بروز

مشکلات جدی‌تری مانند ترس و شب‌ادراری و مشکلاتی در حرف زدن در دوره کودکی می‌شود. استرس ممکن است روی رشد مغز و

سیستم ایمنی کودک نیز تاثیر بگذارد.اختلال‌هایی در ساختمان و عملکرد مغز این نوزادان در آینده به‌وجود می‌آید که

با اسکیزوفرنی مرتبط است و به ‌نظر می‌رسد شروع این تغییرات از مراحل اولیه تکامل نوزاد است.

استرس در بارداری

افسرده شدن در دوران بارداری عامل افسردگی پس از زایمان نیز شناخته می شود. حدود ده درصد از مادران باردار افسرده بوده و

فرزندان آنها 1.5 برابر بیشتر احتمال دارد که تا 18 سالگی گرفتار افسردگی شوند. این کودکان بیشتر مستعد ابتلا به مشکلات عاطفی از جمله خشم هستند.

علاوه بر این ها تداوم افسردگی با علامت های شناخته شده آن مانند ناراحتی، گریه های پی در پی، گوشه گیری از

موضوعات غم انگیز حرف زدن یا به آن ها فکر کردن مادر، از دوران بارداری تا بعد از زایمان می تواند رشد کودک را در دوران جنینی و بعد از تولد تحت تاثیر قرار دهد.

اضطراب در بارداری