خواص گل نرگس زرد

توضیحاتی در مورد خواص گل نرگس زرد

گل نرگس چهار تا شش برگ دراز و باریک دارد که معمولا با گل‌ها از ریشه یا پیاز گیاه بیرون می‌آید. گل‌های آن نیز یک تا سه عدد به رنگ سفید مایل به زرد و با دم گل نامساوی به طور گروهی ظاهر می‌شوند و بسیار معطر هستند. در وسط گل یک فنجانک به رنگ‌های مختلف وجود دارد. نرگس در ایران بیشتر در استان فارس، کرمان، سیستان و طبس می‌روید…… گل‌های نرگس دو دسته هستند: گل نرگس واقعی و نرگس دروغین که نرگس دروغین، بدون بوست. نرگس کازرون از نوع طبیعی، بسیارمعطر و مقاوم در مقابل سرماست و بهترین نوع آن نرگس شهلا است. استان فارس به خصوص شهرستان کازرون سرزمین گل‌های نرگس و نرگس‌زارهای متعدد است. این شهرستان در استان فارس مقام اول را در تولید گل‌های نرگس دارد. تکثیر: در کنار پیاز مادر، پیازهای کوچکی تشکیل می شود که به راحتی می‌توان آنان را در اواخر تابستان و اوایل پاییز، قبل از آن که نرگس‌ها شروع به جوانه زنی کنند از گیاه مادر جدا کرد. پیازهای کوچک را مانند پیاز مادر می‌توان انبار کرد تا با فرارسیدن زمان مناسب آن‌ها را کاشت. این پیازچه‌ها دو تا سه سال بعد گل می شوند. عمق کاشت پیاز نرگس برای فضای باز ۱۰تا۱۵سانتی‌متر است و زمانی که پیازها در گلدان کاشته می‌شوند باید نوک آن از خاک بیرون باشد. در پاییز گلدان‌ها را چند روز در تاریکی قرار می دهند تا ریشه‌ها رشد کنند، سپس در گلخانه قرار می‌گیرند تا موقع گلدهی (که اوایل زمستان است) از آن مراقبت می شود. در صورت تولید بذر از آنان نیز در تکثیر می‌توان استفاده کرد. بذرها در تابستان و بعد از آن که سیاه و سفت شوند، برداشت می‌شوند .بذرها یا بلافاصله کاشته می‌شوند یا می‌توان آنان را در مکانی خشک و خنک در تابستان نگه داشت و آخر تابستان کاشت.

پرورش گل نرگس زرد در کازرون

استان فارس علی الخصوص شهرستان کازرون مملو است از گل‌های نرگس و نرگس زارهای متعدد. که این شهرستان در استان فارس مقام اول را در تولید گل های نرگس دارا می باشد گل‌های نرگس بالاده فارس واقع در شهرستان کازرون از طراوت و مرغوبیت خاصی برخوردار است که گونه‌های متعددی همچون نرگس شش پر، شهلا و معمولی را شامل می‌شود که از میان آنها نرگس شهلا به جهت داشتن زیبایی و بوی ویژه مشهور است. بخش اعظم نرگس زارهای فارس در منطقه «جره»، «بلبلک»، «سرمشهد»، «فامور» که همگی در بخش جره و بالاده قرار دار(همگی روستاهای اطراف شهرستان کازرون می باشد) لازم به ذکر است که عنوان نرگس شیراز یک عنوان کاملا غلط و بی اساس می باشد زیرا محل رویش اصلی این گل در شهرستان کازرون می باشد.ماه‌های مرداد و شهریور بهترین زمان برای کشت نرگس هستند، تا ریشه‌ها قبل از شروع زمستان قابلیت رشد را پیدا کنند. اگر چه پیازها باید تا ماه مهر کشت شوند، ولی تا آبان ماه قابل کشت هستند. برای کشت، آنها را به طور مجزا با فاصله‌های cm 15 در یک خاک با زهکشی خوب و مناسب کشت کنید؛ به طوری که حدود 10 cm خاک روی پیازها باشد. مقداری کود معمولی را با خاک مخلوط کنید و در زیر محل کاشت بریزید و اگر خاک، رسی و سنگین است، مقداری شن با آن مخلوط کنید تا به زهکشی خاک کمک کند. پیازها را در زمینی که از آب اشباع است، نکارید. نرگس‌ها برای گل دهی سال بعد، نیاز به انرژی سرازیر شده از ساقه و برگ به پیازها دارند. به همین دلیل برگ‌ها را از محل طوقه قطع نکنید؛ چون این کار باعث می‌شود آنها ضعیف شوند. هنگامی که ۶ هفته سپری شد، بعد از گل دهی می‌توانید برگ‌ها را قطع کنید؛ چون تأثیری بر گل دهی سال بعد ندارد. بعد از پژمرده شدن گل‌ها، آن‌ها را از بخش زیرین و پشت تخمدان قطع کنید. هر پیازی را که در ساقه و برگ آن نشانی از بیماری است، خارج کرده و آن را بسوزانید.

خواص گل نرگس زرد در زمستان

اگر میخواهید در زمستان مدام سرما نخورید ، سعی کنید در تمام زمانهایی که گل نرگس شیراز در بازار هست (که معمولا در فصل سرد ساله)، همیشه در خانه گل نرگس داشته باشید و از عطر دلپذیر اون استفاده کنید. هم بسیار شادابتر خواهید بود و هم کمتر سرما میخورید. عطر نرگس از نوع گرم هست و برای مخاط ها و سینوس ها و ریه شما بسیار مفیده. هفته ای یک بار نرگس بخرید و به خونه ببرید. سعی کنید نرگس تازه باشه و چند تا غنچه هم داشته باشه تا زمان بیشتری سرحال و شاداب و معطر بمونه.

خواص گل نرگس زرد در احادیث

از امیرمؤمنان على علیه‌السّلام نقل شده است: تشمّموا النرجس – ولو فى العام مرّه – فان فى قلب الانسان حاله لا یزیلها الّا النرجس ؛(۱) گل نرگس را – دست کم در هر سال یک بار – ببویید؛ زیرا در دل انسان حالتى است که تنها گل نرگس آن را مى زداید. از پیامبر اسلام صلّى اللّه علیه و آله و سلّم نقل شده است : شمّوا النرجس – و لو فى الیوم مره و لو فى الاءسبوع مرّه و لو فى الشهر مرّه و لو فى السنه مرّه و لو فى الدهر مرّه – فان فى القلب حبّه من الجنون و الجذام و البرص و شمّه یقلعها؛(۲) گل نرگس را – دست کم در هر روز یا در هر هفته یا در هر ماه یا در هر سال و یا در طول عمر یک بار – ببویید؛ چون در دل انسان مایه اى از جنون و جذام و برص وجود دارد که استشمام گل نرجس آن را ریشه کن مى کند. از امام على بن موسى الرضا علیه‌السّلام نقل شده است: لا تؤخر شم النرجس فانه یمنع الزکام فى مده اءیام الشتاء؛(۳) استشمام گل نرگس را به تاءخیر نیندازید؛ همانا بوییدن آن، مانع ابتلا به زکام در زمستان است. در نسخه دیگرى چنین آمده است : شم النرجس یؤ من من الزکام ؛(۴) استشمام گل نرگس بدن را در مقابل زکام ایمن مى سازد.

خواص کلی گل نرگس زرد

گیاه نرگس از خانواده نرگسیان (Amaryllidaceae) و تیره Narcissus است. نرگس گیاهی دائمی و پیازدار است. بوییدن یا ضماد کردن گل نرگس در درمان بیماری‌هایی نظیر جوش صورت، کورک، آبسه‌ها و شبکوری مؤثر است. خوردن 6 گرم از گل نرگس با عسل انواع کرم معده را از بین می‌برد. ضماد پیاز گل نرگس با سرکه و عسل برای دمل و کورک بهترین مرهم است. جهت درد مزمن اعصاب و مفاصل و نقرس حکم بهترین مسکن است. ضماد آن با سرکه پاک‌کننده کک و مک است. ضماد پیاز نرگس براى معالجه سوختگى تجویز مى‌شود. بوییدن آن سردرد را ساکت و گرفتگى دماغ را باز مى‌کند و درمان زکام است. جوشانده 4 تا 8 گرم گل نرگس چمنی خشک در یک لیتر آب برای معالجه آسم توصیه شده است. کسانی که می‌خواهند موهایشان سریع رشد نموده، بلند شود مقدار 5 تا 10 گرم گل با ساقه نرگس را در یک چهارم لیتر آب جوشانده و بر سر بمالند یا 1 تا 2 گرم پودر گل نرگس را در آب جوش ریخته بر سر بمالید تا به تسریع موهای سر کمک کند. دکتر غیاث الدین جزایری می‌نویسد: اگر کسی می‌خواهد در زمستان از شر زکام درامان باشد مرتب گل نرگس را استشمام کند. بوییدن آن سردرد را ساکت و گرفتگی بینی را باز می‌کند.

شرایط محیط کشت گل نرگس

آبیاری: بعد از کاشت، پیازها باید آبیاری شوند و تا سبز شدن آن‌ها نباید بستر کشت خشک شود. با سبز شدن پیازها و ظهور جوانه‌ها باید آبیاری را مقداری افزایش داد. بستر کاشت نباید هیچ‌گاه خشک شود. نور: نرگس‌ها به محیطی پرنور نیاز دارند تا گل بدهند. نور کم محیط موجب ضعیف شدن گیاه و زردی و کشیدگی برگ‌ها خواهد شد و همچنین ممکن است غنچه‌های گل یا تشکیل نشوند یا در صورت شکل‌گیری، شکوفا نشوند یا گل ریز و کوچکی تولید کنند. نور مستقیم زمانی توصیه می‌شود که غنچه‌های گل ظاهر شده باشند. دما: گونه‌های مختلف نرگس می‌توانند نیازهای دمایی متفاوتی با یکدیگر داشته باشند اما در زمان رشد و گلدهی دمای روز ۱۸ تا ۱۹ درجه سانتی‌گراد و در شب ۱۰ تا ۱۲ درجه سانتی‌گراد مناسب است. افزایش دما و گرم‌تر شدن محیط، موجب سرعت گرفتن رشد اما کوتاه شدن عمر گل خواهد شد. دما در ارتفاع برگ و ساقه‌ی گل نیز نقش دارد. خاک: گل نرگس برای رشد خود به خاکی با زهکش مناسب و خوب نیاز دارد. خاک مناسب، خاک لومی سرشار از مواد آلی است. خاک با “pH” کمی اسیدی مناسب است ولی در زمین‌های زیاد اسیدی باید به خاک، آهک اضافه کرد. حتی می توان پیاز گل را در شن کاشت و فقط مراقب بود بستر کاشت رطوبت خود را از دست ندهد. استفاده‌ از کود موجب رشد بهتر گیاه خواهد شد. استفاده‌ی بیش از حد از نیتروژن می تواند منجر به عدم گلدهی این گیاه شود. برداشت گل در مرحله‌ی گردن غازی (کج شدن گردن) است. گل‌های بریده را در دمای صفر تا یک درجه سانتی‌گراد به مدت ده روز و در دمای سه تا چهار درجه‌سانتی‌گراد به مدت هشت روز می‌توان نگهداری کرد.