ایده عکاسی روز مادر با گوشی؛ سه عکس یادگاری که میشود در خانه گرفت
امداد خودرو جاده ای شیراز
امداد خودرو جاده ای شیراز آیا تا به حال در جادههای شیراز با مشکل خودرو روبرو شدهاید؟ نگران نباشید! امداد خودرو جاده ای شیراز با خدمات شبانهروزی و گسترده خود، در هر …
خرید انواع لوازم تحریر مدرسه ای
خرید لوازم تحریر مدرسه ای یکی از مهمترین وظایف والدین در آغاز هر سال تحصیلی است. انتخاب درست این لوازم میتواند تأثیر قابل توجهی بر کارایی و انگیزه دانشآموزان داشته باشد. در این …
آیا سرفیس ارزش خرید دارد؟
آیا سرفیس ارزش خرید دارد؟ تمامی افرادی که قصد خرید سرفیس دارند، باید به این سوال که آیا اصلاً سرفیس ارزش خرید دارد یا نه، پاسخ داده تا بهترین محصول را …
آلبوم خانوادگی را ورق بزنید و ببینید در چند عکس خودتان و مادرتان کنار هم هستید. شاید از تولدها و سفرها دهها عکس داشته باشید، اما یکی از شما همیشه پشت دوربین بوده باشد. برای روز مادر امسال میتوانید یک مجموعه سهعکسی بسازید؛ یک پرتره که مادرتان خودش دوستش دارد، یک عکس از کاری که با هم انجام میدهید و یک عکس دونفره که هر دو در قاب باشید.
اگر میخواهید عکس را در همان تاریخ روز مادر چاپ کنید و هدیه بدهید، عکاسی را برای آخر هفته قبل بگذارید. یک گوشی، جای ثابتی برای قرار دادن آن و گوشهای از خانه که نور پنجره به آن برسد، برای این سه قاب کافی است.
عکس اول؛ پرترهای کنار پنجره که حالت چهره در آن طبیعی باشد
صندلی را کمی مایل به پنجره بگذارید و خودتان روبهروی مادرتان بنشینید. پیش از گرفتن عکس، روی صفحه گوشی به چشمها نگاه کنید. اگر یک طرف صورت خیلی تاریک است، از او بخواهید کمی به طرف پنجره برگردد. اگر خط تیز آفتاب روی پیشانی یا گونهاش افتاده، پرده حریر را بکشید تا نور ملایمتر شود. راهنماهای عکاسی کانن و نیکون هم برای پرتره خانگی، نور مایل پنجره و نرمکردن آفتاب مستقیم با پرده نازک را پیشنهاد میکنند.
گوشی را تقریباً همارتفاع چشمهای مادر بگیرید. حالا یک بار هم پشت سرش را نگاه کنید. گاهی کافی است شما نیمقدم جابهجا شوید تا لبه قاب عکس یا ساقه گلدان درست از پشت سر او بیرون نزند. اگر گوشهای از خانه را خیلی دوست دارد، همان را در تصویر نگه دارید؛ مثلاً کتابخانه یا صندلی کنار گلدانهایش، جایی که بعدها با دیدن عکس بشود خانه را شناخت.
سختترین بخش پرتره معمولاً همان لحظهای است که میگوییم «خب، حالا بخند!» بهجایش سر صحبت را درباره چیزی باز کنید که هر دو به یاد دارید. یک عکس وقتی بگیرید که به شما نگاه میکند و یکی درست بعد از تمام شدن حرفش. هر دو را نشانش بدهید و بگذارید خودش بگوید در کدام عکس بیشتر شبیه خودش افتاده است. گفتوگو با سوژه هنگام عکاسی، یکی از پیشنهادهای نیکون برای ثبت حالتهای طبیعیتر است.
عکس دوم؛ لحظهای که فقط در خانواده شما معنا دارد
برای این عکس از مادرتان بپرسید «از چه کاری که با هم میکنیم عکس نداریم؟» شاید جمعهها تختهنرد بازی میکنید، شاید او قلمهزدن شمعدانی را یادتان داده یا هر بار آلبوم را باز میکنید درباره یکی از عکسها اختلافنظر بامزهای دارید. یکی را انتخاب کنید که واقعاً بخشی از رابطه شماست.
فرض کنید انتخابتان آلبوم قدیمی است. آن را روی میز کنار پنجره باز کنید. اگر نفر سومی گوشی را گرفته، از او بخواهید کمی از پهلو عکس بگیرد؛ طوری که هم صورت مادرتان پیدا باشد و هم دستی که کسی را در عکس قدیمی نشان میدهد. اگر دونفرید، میتوانید خودتان از بالای شانه مادر عکس بگیرید. در این قاب، دست او و تصویر قدیمی قصه را تعریف میکنند. حواستان به بازتاب پنجره روی روکش براق آلبوم باشد؛ پیش از عکاسی، آلبوم را کمی بچرخانید تا چهرههای داخل صفحه هم دیده شوند.
عکس سوم؛ یک عکس دونفره که جای عکاس در آن خالی نباشد
گوشی را روی پایه یا تکیهگاهی محکم بگذارید. اول مادرتان در جای دلخواهش بنشیند و شما از روی صفحه ببینید کنار او برای خودتان هم جا گذاشتهاید. اگر نشستهاید، ارتفاع دوربین را با صورتها تنظیم کنید؛ گوشی روی میز کوتاه جلوی مبل معمولاً بخش زیادی از سقف را وارد کادر میکند. یک عکس آزمایشی بگیرید و همانجا زاویه را اصلاح کنید.
حالا زمانسنج دوربین را روشن کنید. اگر گزینه دهثانیهای دارید، آن را انتخاب کنید تا فرصت داشته باشید با خیال راحت کنار مادرتان جا بگیرید. یک بار هر دو به دوربین نگاه کنید. برای قاب بعدی، همانطور که کنار هم نشستهاید، عکس قبلی آلبوم را به او نشان بدهید. از یک جای ثابت دو یادگاری متفاوت خواهید داشت؛ یکی مناسب قاب و دیگری شبیه لحظهای از یک عصر معمولی در خانه. راهنمای دوربین اپل هم استفاده از تکیهگاه ثابت و زمانسنج را برای وقتی پیشنهاد میکند که عکاس میخواهد خودش در تصویر باشد.
سه عکس را چطور به یک هدیه تبدیل کنیم؟
سه تصویر منتخب را کنار هم بگذارید؛ پرتره مادر در آغاز، جزئیات خاطره در وسط و عکس دونفره در پایان. اگر هدیه را دیجیتال میفرستید، زیر عکس وسط یک خط درباره همان لحظه بنویسید. مثلاً «اینجا بالاخره فهمیدم توی عکس اردوی مدرسه، کدوم یکی تویی!» اگر قرار است عکسها چاپ شوند، قبل از سفارش، پیشنمایش برش را ببینید تا بخشی از دستها یا سر افراد از قاب بیرون نماند.
برای پشت عکس چاپی هم یک پیشنهاد ساده هست. نام آدمها و تاریخ را شما بنویسید و از مادرتان بخواهید اگر دوست دارد، یک جمله به دستخط خودش اضافه کند. چند سال بعد، وقتی دوباره آلبوم را باز میکنید، هم چهره او را دارید و هم روایت خودش از روزی که عکس را گرفتید.
