همه چیز درباره آشنایی با خواص و مضرات قرص کافور در غذا

کافور

کافور ,کافور چیست,خواص کافور,مضرات کافور,کافور خوراکی,کافور در غذا,کافور به انگلیسی,کافور به زبان انگلیسی,کافور چیست ویکی پدیا

کافور ,کافور چیست , خواص کافور , مضرات کافور

توضیحاتی در مورد کافور

کلمهٔ کافور کلمه‌ای مالایی است؛ و در مالزی به کافور، کاپور باروس می‌گویند که معنای گچ باروس می‌دهد. باروس نام بندری در سوماترا اندونزی می‌باشد که در آنجا کافور تجارت می‌شده‌است. در این مطلب از سایت جسارت در مورد کافور صحبت میکنیم امیدواریم مورد توجه قرار بگیرد.

کافور چیست

کافور ماده‌ای مومی، سفید یا شفاف و جامد با فرمول C۱۰H۱۶O که دارای بوی بسیار قوی می‌باشد. کافور صمغ درختی بنام درخت کافور می‌باشد. این درخت همیشه سبز در آسیا و به خصوص در جزیره برنئو و فرمز وجود دارد. درخت کافور تا ۲۵–۳۰ متر رشد می‌کند و ماده کافور در اکثر نقاط آن یافت می‌شود. کافور درختی است همیشه سبز و از شاخه و برگ بسیار برخوردار است دارای گلهایی به رنگ سفید می‌باشد و میوه‌ای قرمز رنگ بسیار شبیه به میوه دارچین دارد

کاربرد کافور

از کافور امروزه به عنوان نرم‌کننده نیترات سلولز، دافع حشرات، و مومیایی و همچنین در آتش بازی و داروسازی نیز استفاده می‌شود. در زنجیره غذایی مردم آسیا به عنوان چاشنی در شیرینی استفاده می‌شود. در باور مردم عامیانه مار و سایر خزندگان از بوی کافور می‌ترسند. ابن سینا معتقد بود اگر آن با صندل و گلاب مخلوط کنند و ببویند شهوت جنسی را قطع می‌کند و اگر آن را بنوشند این اثر بیشتر می‌شود. احمد بن عبد الرحمن بن مندویه، پزشک قرن چهارم هجری رساله‌ای دربارهٔ کافور و خواص درمانی آن نوشته است که متن عربی این رساله همراه با ترجمه فارسی ان در سال ۱۳۹۲ چاپ و منتشر شده‌است. در قرن ۱۸ از آن برای درمان هیجان زدگی استفاده می‌شد در گفتمان عامیانه ایران این تصور وجود دارد که از کافور به عنوان کاهش دهنده تمایلات جنسی در سربازخانه‌ها و پادگان‌ها استفاده می‌شود. در حالیکه تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد که مصرف کافور در بالاترین دوز ممکن، می‌تواند حتی باعث افزایش فعالیت جنسی گردد

کافور ,کافور چیست , خواص کافور , مضرات کافور

مضرات کافور

کافور ماده‌ای سمی است. اثرات سمی کافور بعد از مصرف ۲ گرم ظاهر می‌شود و مقدار کشنده آن در بزرگسالان ۴ گرم و در کودکان ۱ گرم است. اثرات سمی این ماده عبارتست از: ناراحتی معده، ایجاد گاز معده و قولنج، تهوع و اسهال و استفراغ، اضطراب، هیجان‌زدگی، هذیان گویی، تشنجات صرع‌مانند و انقباض قلب

کافور و خشکی زیاد لب

کافور می‌تواند باعث خشکی زیاد لب شود. اگرچه می‌توان کافور را برای درمان التهابات پوستی مختلف به کاربرد، اما می‌تواند باعث خشکی لب نیز شود. پوست لب، شروع به کنده‌شدن و پوست‌پوست‌شدن می‌کند. درمان خشکی لب ناشی از واکنش حساسیتی به کافور، به راهنمایی پزشکی نیازدارد.

استفاده بیش از حد کافور

استفاده بیش ازحد کافور، باعث قرمزی پوست و بروز دانه‌های پوستی می‌شود. دانه‌های پوستی قرمز در تمام قسمت‌های پوست پخش‌می‌شوند. گاهی وقت‌ها، این دانه‌ها می‌توانند با درد و خارش همرا‌ه باشند. رفع خارش و درد ناشی از این دانه‌های پوستی در خانه، می‌تواند کار بسیار سختی باشد.

کافور و اگزما

اگزما، وضعیت پوستی دیگری است که می‌تواند از مضرات کافور باشد. علائم اگزما، خشکی پوست شدید، ورم ناحیه چشم و دیگر بافت‌های نرم صورت، درد، خارش و پوست پوست شدن هستند. اگزما، یک وضعیت پوستی شدید است که در خانه درمان‌نمی‌شود. برای تسکین فوری و بلندمدت آن، به توجه فوری پزشکی نیاز است. مسئله‌ای که باید بدانید، این است که کافور قابل خوردن نیست. کافور، فقط برای استعمال خارجی است. بنابراین، گذاشتن کافور بر پوست شکسته و کنده شده، بسیار خطرناک است. خوردن مستقیم یا غیرمستقیم کافور، بسیار خطرناک است.

سم کافور

کافور، برای انسان‌ها بسیار سمی است. مقدار کم آن نیز می‌تواند باعث مرگ در کودکان و مسمومیت در بزرگسالان شود. هپاتوکسیسیته کافور، یکی از مضرات جدی خوردن کافور است. این، باعث آسیب کبد و مرگ ناگهانی می‌شود.

عوارض کافور

کافور می‌تواند باعث عدم تعادل مواد شیمیایی در مغز شود. این عدم تعادل، به تشنج می‌انجامد. این، یکی از مضرات جدی خوردن کافور است. به همین دلیل، درصورت ابتلا به صرع، باید مراقب مصرف کافور باشید.کافور می‌تواند باعث ناراحتی تنفسی نیز شود. این، می‌تواند یک وضعیت پزشکی حاد برای کودکان و نوزادان مبتلا به اختلالات تنفسی باشد. از کاربرد کافور برای کودکان مبتلا به برونشیت یا آسم خودداری‌کنید. کافور برای این کودکان بسیار خطرناک است زیرا باعث گرفتگی قفسه سینه و ایست تنفسی ناگهانی می‌شود.کافور برای بیماران مبتلا به پارکینسون، بسیار خطرناک است. کافور، با داروی بیماری پارکینسون تداخل‌دارد و سطح سمیت را افزایش‌می‌دهد. کافور در این‌گونه موارد، بسیار سمی می‌شود.استفاده از کافور به شکل روغن کافور، یک درمان شگفت‌انگیز محسوب‌می‌شود. به‌هرحال، این روغن نیز خطرهایی دارد. قراردادن کافور بر پوست سر مبتلا به خارش و ترک، بسیار خطرناک است. این یکی از خطرناک‌ترین مضرات روغن کافور است که باعث خارش بیشتر پوست سر و مسمومیت کافور می‌شود.کافور می‌تواند باعث بروز ناراحتی در قفسه سینه شود. کافور باعث سفتی درون و اطراف قفسه سینه می‌شود. همچنین، باعث ورم ناحیه آسیب‌دیده نیز می‌شود. کافور، یک گیاه درمانی نیز محسوب‌می‌شود. اما مردم، مضرات شدید کافور را نادیده گرفته‌اند. کافور، درکنار کاربردها، مضراتی نیز دارد. شما باید از کافور، در مقادیر کم استفاده‌کنید زیرا مقادیر بالای آن کشنده است.

مصرف کافور در بارداری

کافور، برای زنان باردار و مادران شیرده بسیار خطرناک است. جفت، کافور را جذب‌کرده و همین، باعث آسیب عصبی و جسمی جنین می‌شود. همچنین، کافور می‌تواند جذب ترک‌های پوستی شده و وارد شیر مادر شود. همان‌گونه که گفته‌شد، این باعث هپاتوکسیسیته کافور در کودکان و نوزادان نیز می‌شود.

کافور در غذای سربازان و دانشجویان

سال‌هاست که در فضای دانشگاهی درباره آن حرف می‌زنند و سال‌هاست که مسئولان کل ماجرا را رد می‌کنند؛ داستان کافور به قرن چهارم هجری و نظریات ابن‌سینا، پزشک نامدار ایرانی برمی‌گردد که معتقد بود اگر کافور را با گلاب مخلوط کنند و ببویند میل جنسی کم می‌شود و اگر آن را بنوشند این اثر بیشتر می‌شود. این‌که علم پزشکی و داروسازی درباره کافور الان به چه نتیجه‌ای رسیده است، تأثیر چندانی در ادبیات روزمره نداشته و همچنان این «کافور در غذای سلف» به شوخی و جدی در ادبیات دانشجویان دیده می‌شود. کافور از درختی به همین نام گرفته می‌شود. «غذا‌های سلف واقعا بدبو و بدرنگ بود، بوی سردخانه می‌داد و رنگ‌شان هم غیرطبیعی بود. کلا همه غذا‌ها پررنگ بود. نمی‌شد که کلا از سلف غذا نخوریم، ولی تا جایی که می‌توانستیم کم می‌خوردیم»؛ این جملات را «مریم»، فارغ‌التحصیل روانشناسی از دانشگاه شیراز می‌گوید. او ورودی سال ۷۷ این دانشگاه و ساکن خوابگاه بود. آن‌طور که مریم می‌گوید تعداد زیادی از دختران آن سال‌های دانشگاه سعی می‌کردند از غذای سلف دانشگاه استفاده نکنند: «همیشه این بحث بود و همه مطمئن بودیم که چیزی در غذا می‌ریزند. هر چه بود امکان این‌که بر روی بدن تأثیر بدی داشته باشد، وجود داشت. می‌گفتند این غذا باعث پرمویی می‌شود، یا صدا را کلفت می‌کند.» نزدیک به ۲۰‌سال از ورود این روانشناس به دانشگاه می‌گذرد و او اکنون همه اتفاقات آن سال‌ها را خاطره می‌بیند و دلش برای تمام آن روز‌ها تنگ شده است: «الان که فکر می‌کنم حتی همین ترس‌ها و مسخره‌بازی‌ها هم خوب بود. در کل این جریان کافور هم بیشتر سوژه خنده بود.» احتمال ریختن کافور در غذا و ترس از اثرات منفی آن، سال‌به‌سال و نسل‌به‌نسل به دانشجویان دوره‌های بعد هم انتقال پیدا کرد. «مصطفی»، ورودی سال ۸۲ دانشگاه شهید چمران اهواز است. او که در این دانشگاه مهندسی عمران خوانده، می‌گوید در بین دانشجویان آن دوره هم همین بحث وجود داشت: «من خوابگاهی نبودم، به همین دلیل خیلی کم از غذای سلف استفاده می‌کردم. یادم هست که آن سال‌ها، نشریات دانشجویی با آشپز‌ها یا مسئولان دانشگاه گفتگو می‌گرفتند و درباره این‌که بالاخره چه چیزی در غذا می‌ریزند، سوال می‌پرسیدند. همیشه در طنز‌ها هم بحث کافور وجود داشت.» مصطفی متفاوت‌بودن غذای کارمندان و اساتید دانشگاه با دانشجویان را هم دلیلی بر احتمال درست‌بودن استفاده از کافور در غذا می‌داند: «چرا باید غذای اساتید و کارمندها، با غذای دانشجویان متفاوت باشد؟ تقریبا همه دانشگاه‌ها این‌طوری بودند و غذای استاد‌ها با دانشجویان متفاوت بود. بچه‌ها هم می‌گفتند به استاد‌ها کافور نمی‌دهند و آن‌ها مشکلی ندارند.» هر دانشجو یا فارغ‌التحصیل ایرانی که روزی درگیر دانشگاه بوده است، روایتی از شائبه کافور و غذای سلف دارد و به نظر می‌آید این ماجرا همواره وجود داشته است. «سجاد» در دانشگاه شهیدبهشتی، فلسفه خوانده و این روز‌ها دوران سربازی خود را می‌گذراند. آن‌طور که سجاد می‌گوید بحث کافور در پادگان هم با شدت بیشتری وجود دارد: «اگر در دانشگاه درباره اش شوخی می‌کردیم، این‌جا داریم استفاده‌اش می‌کنیم. حتما در این غذا یک چیزی می‌ریزند، ولی شنیدم که کافور نیست. می‌گویند کافور گران یا بی‌اثر است و از این حرفا. در کل این‌جا هم مثل خوابگاه، کافور حضور فعال دارد.» این‌روزها، اما این بحث کافور در دانشگاه‌ها تا اندازه‌ای فروکش کرده است؛ از یک طرف پزشکان و داروسازان با قطعیت از تأثیر منفی کافور بر سلامت جسم سخن می‌گویند و از طرف دیگر استفاده از غذا‌های دانشگاه کاهش پیدا کرده است یا این‌که قیمت غذای سلف به‌حدی بالا رفته که تفاوت چندانی با غذای بیرون ندارد. «سیما»، دانشجوی عکاسی دانشگاه تهران، از وضع این روز‌های دانشگاه می‌گوید: «ببین، الان دیگه نه غذای سلف اونقد ارزونه و نه این‌که کسی حال‌وحوصله این شوخی‌هارو داره. به سنواتی‌ها که غذا نمیدن و برای بقیه هم کلی ماجرا هست. مثل قبل نیست که غذای دانشجو همیشه آماده باشد.» «علی فاطمی»، داروساز و عضو هیأت‌مدیره انجمن داروسازان ایران می‌گوید که بعید است الان در دانشگاه یا پادگانی از این ماده به‌عنوان کاهش‌دهنده میل جنسی استفاده شود و معتقد است در هیچ دارویی از کافور به‌عنوان کاهش‌دهنده میل جنسی استفاده نمی‌شود. او در گفتگو با «شهروند» از مطرح‌بودن این بحث در دوران دانشجویی خود سخن می‌گوید: «در دوره ما هم، در سربازی و دوران دانشجویی، همین بحث مطرح بود، ولی همه، هم دانشگاه و پادگان تکذیب می‌کردند و هیچ‌وقت هم استفاده از آن اثبات نشد هرچند همیشه این شایعه وجود داشت.»، اما استفاده از کافور برای کاهش میل جنسی تا چه اندازه با علم روز داروسازی همخوانی دارد؟ فاطمی در پاسخ به این پرسش می‌گوید: «برای کافور خواص زیادی تعریف شده است؛ ماده معطر، ماده خوش بو‌کننده و در بین عوام هم به‌عنوان ماده کاهش‌دهنده میلی جنسی. ولی ما هیچ دارویی نداریم که در آن از کافور به‌عنوان کاهش‌دهنده میل جنسی استفاده شود. در جنوب شرق آسیا از کافور به‌عنوان چاشنی استفاده می‌کنند و در بعضی دارو‌ها برای خوشبو کردن یا معطرکننده و برای بعضی فرآورده‌های پوستی استفاده می‌شود. علاو‌ه‌براین برای دفع کردن حشرات هم از کافور استفاده می‌شود، چون بوی آن دفع‌کننده است.» آن‌طور که این داروساز می‌گوید، پایه این نظریه که کافور می‌تواند میل جنسی را کاهش دهد، به ابن‌سینا برمی‌گردد: «قانون ابن سینا هم به کافور اشاره دارد که بو کردن آن باعث کاهش میل جنسی می‌شود و حتی فرمول خوراکی هم برای آن تعریف کرده است. الان که می‌دانیم کافور چنین خاصیتی ندارد و حتی مقدار زیاد آن می‌تواند اثر معکوس هم داشته باشد.»، اما نگرانی درباره آثار منفی کافور مثل پرمویی در زنان و عقیم‌شدن در مردان تا چه اندازه می‌تواند درست باشد؟ فاطمی دراین‌باره می‌گوید: «تا جایی که من اطلاع دارم عوارض آن گوارشی، قلبی است و اثر نازایی یا افزایش مو نادرست است. بعضی فکر می‌کنند که این ماده باعث افزایش نشانه‌هایی که به مردانگی منسوب است، می‌شود؛ مثل صدای کلفت یا درآوردن سبیل یا ریش که هیچ‌کدام، هیچ‌وقت اثبات نشده است.»

کافور ,کافور چیست , خواص کافور , مضرات کافور

کافور و روغن نارگیل

کافور همراه با روغن نارگیل، یک راه بسیار عالی برای رها شدن از شر شپش سر است. روغن نارگیل، شپش‌ها را خفه می‌کند و کافور هم به دلیل خاصیت ضد انگلی که دارد، آنها را نابود می‌کند. یک قاشق غذاخوری کافور خرد شده را با ۲ قاشق غذاخوری روغن نارگیل مخلوط کنید و آن را به موها بمالید، مخصوصا به پوست سر و ریشه‌ی مو. یک کلاه دوش روی سر گذاشته و بگذارید در طول شب بماند. روز بعد با شامپو بشویید. این کار را ۲ تا ۳ بار در هفته و به مدت یک ماه انجام دهید.

کافور یک حشره کش

روغن کافور به عنوان یک حشره کُش طبیعی عمل می‌کند که علنش هم بوی بسیار تند کافور و سایر ویژگی‌های آن است. می‌توانید از کافور برای دور کردن پشه‌ها و سایر حشرات استفاده کنید. یک دوم فنجان آب گرم را در یک بطری اسپری تمیز بریزید. ۲۰ قطره روغن کافور به آن اضافه کرده و خوب بطری را تکان دهید. این محلول را در جاهایی که پشه یا حشره دیدید اسپری کنید.

نظرات شما پس از بررسی و تایید مدیر نمایش داده می شود.